emre1905

Pc Forum

---

---

Bir Umut

Nikah salonunun önünde herkes gelin ve damat ile fotoğraf çekiliyordu, bu güzel güne ortak olmak güzel bir duyguydu. Bora’nın gözü o güzel kızı aradı; ama hiçbir yerde bulamadı, üzülmüştü. En azından bir hafta sonra Bursa’da olacak düğünde görmeyi umuyordu.

Fotoğraf faslı da sona erdikten sonra herkes nikah salonunun önünden dağıldı. Bora’nın gözleri hala o kızı arıyordu; ama bulamıyordu. Sonra teyzesinin( evlenen kuzeninin annesi) evine doğru yürümeye başladılar. Ev nikah salonuna yürüyerek on beş dakikaydı. Belki güzel kız oraya gelirdi, ne de olsa düğün eviydi ve düğün evinde yemek vardı bugün. Bora kızın yemekte olmasını umut etti. Sonunda eve vardılar, kız orada da değildi. Bora’nın umutları suya düştü; ama düğün için bir umudu vardı hala. Nikaha o kadar özenle giyinen biri için bu düğün önemli olmalıydı. En azından Bora öyle düşünüyordu. Sadece koca bir haftanın geçmesini bekleyecekti.

Akşam oldu, damadın evinde bir telaş vardı, toplanma telaşı. Herkes gitmişti, sadece yakın akrabalar kalmıştı. Hepsi bir olup evi toplamaya başladılar. Çok uzun sürmüştü ve hepsi çok yorulmuştu. Bora akşam dışarı çıkmıştı, evlenen kuzeni ve karısıyla beraber. “Nereye gideceğiz?” diye sordu Bora. “Birini alıp Alsancak’a gideceğiz.” Gülümseyerek cevap verdi kuzeni. Alacakları kişiyle buluşacakları yere gittiler. Bora yere bakıyordu,sonra bir kız sesi duydu, tanıdık bir sesti bu. Kafasını bir anda kaldırdı ve neye uğradığını anlamadı. En beklemediği anda ortaya çıkmıştı. Üstünde spor bir kıyafet vardı ve vücudunu çok iyi sarmıştı. Harika görünüyordu. Bora daha önce böyle bir güzellik görmediğine yemin edebilirdi. “Sen…Sen bugün nikahta üstüme çıkan çocuksun.” Dedi ve gülümsedi kız. Bora biraz utanarak biraz da eğlenerek “Evet o benim.” Dedi. “Ben Bora.” “Ben de Yasemin. Tanıştığımıza memnun oldum.” “Ben de…” dedi Bora ve yüzünde sinsi bir gülümseme belirdi. Bugün en beklemediği anda onu görmesi neşesini yerine getirmişti. Sonra hep beraber Alsancak’a gittiler. Kızla arasında çok iyi bir muhabbet başlamıştı. Kız da Borayla aynı yaştaydı ve nerdeyse bütün zevkleri aynıydı; ama bir sorun vardı, kız Bursa’da yaşıyordu. Bora şimdilik o ayrıntıya takılmasa da ilerde belki de problem olacaktı bu, tabi eğer kızda Bora’ya karşı bir şeyler hissediyorsa. Sonunda kızın telefon numarasını da almayı başarmıştı Bora. Acaba bir şeyler olacak mıydı? Çok güzel bir kıza karşı duyduğu ilgiye karşılık alabilecek miydi Bora? Hiçbir şey bilmiyordu, sadece umut ediyordu.

Gecenin geç saatlerinde kızı otele bıraktılar ve onlar da evlerine döndü. Bora ne zamandır böyle mutlu olmamıştı. Her şey yolunda gidiyordu ve bu onu çok mutlu ediyordu.

Artık sadece bir hafta vardı ve ne olacaksa bu bir hafta içinde olmalıydı, yoksa her şey için çok geç olacaktı. Umarım bu rüya kâbusa dönmez ve hep böyle devam eder ve umarım hayat beklentilerimi bir çırpıda silmez. Diye geçirdi içinden. Sabah saat beşte ancak uyuyabildi ve sonra bütün gün uyudu. Bu uykuya gerçekten ihtiyacı vardı.

DEVAMI HAFTAYA...

__________________


DOĞUM TARİHLERİ