Aşkını kaybetmiş Bi İnsanın Maili..

[okyanus199]

GERCEK BIR ASK HIKAYESI..!

Senin icin ne derece önemi var bunu bilmiyorum ama ben bu satirlari yazarken gözümden damlalar akiyor klavye üzerine.Erkekler aglamaz lafi bana göre degil.Aglamaktan hiç utanmadim,duygularim,acilarim beni bogdugu zaman hep agladim.Yine agliyorum...Sizleri tanimiyorum ama sizlerle paylasmak istiyorum.Lütfen;bu satirlara bir seven olarak sahip çikin ve lütfen yazili satirlar olarak geçmeyin.Okudukça yeryüzünde insanlar neleri yasarmis diyeceksiniz buna eminim. Bir memur ailenin en küçük çocugu olarak babamin tayininin çiktigi bir köye tasindik.Huzursuzdum,okulumu bir köy okulunda okumaktansa ,sehirde medenice okumak
istiyordum.kaydimi yaptirdi babam okula.Ilkokul 4. siniftan basladim köy okuluna.Beni bir sinifa verdiler.Ögretmen köyde yabanci oldugumu biliyordu ve hangi siraya oturmak istiyorsan otur dedi bana.Bir kizin yani bostu sadece oraya oturdum.Hayatimi adadigim,gidisiyle beni bitiren insanla ilk o zaman tanistim.Ismi Altinay idi.Cocuk yasimda bile onun güzlligi beni çok etkilemisti.Masmavigözleri,gamze yanaklari ile arada bir bana dönüp gülüsü,yanlis yazdigim notlarimda kendi silgisiyle defterimdeki hatayi silmesi beni o minik yasimda ona bagladi.O dönemlerde cocukça bir arkadaslikti. Zaman ilerledikçe onsuz tek saniye geçiremiyordum.ya ben
onlara gidip ders çalisiyor, yada o bize geliyordu.Mükemmel bir paylasimciydi.Yüregini,sevgisini,dostlugunu daha o yasta vermisti bana.Ilkokulu birlikte okuduk ve ayni sirada bitirdik.Hep onunla hep ona biraz daha alisarak. Ortaokula geçtigimizde ailelerimize rica ettik ve bizi ayni okula yazdirdilar, hatta ayni sinifa,hatta ayni siraya oturmamiz için babalarimiz ögretmenlere adeta yalvardilar.Basarmistik.yine ayni siradaydik.Geride kalan ilkokul dönemindeki iki yilda anladimki onsuz hayat bana huzur vermiyordu.Yasimiz olgunlastikça o beni,ben onu daha çok seviyordum.Çocukca baslayan arkadasligimiz sevgiye aska dönüsmüstü ortaokul yillarimiz bitmek üzereyken.Sehir merkezinde.Ailelerimiz liseye geçtigimiz sirada ortak bir karar aldilar.Buna göre tek ev kiralayacak ikimiz ayni evde kalacaktik.Annemde bizimle kalacakti.Allahim o karar bize iletildiginde dakikalarca
sarmas dolas kutlamistik bunu.Ona asik olmustum.Ayni duygulari oda paylasiyordu ve bunu farkeden ailelerimiz
okul bittiginde evlendirelim diye karar almislardi bile.Ona tapiyordum artik.Hasa allaha sirk kasar gibi günah
islercesine seviyordum.Ilk elini tuttugumda sakin bir daha birakma demistim. Yanaklari kizarmisti,utanmis ve
basini önüne ! egmis,gülümsemis ve elimi siki siki kavramisti.Artik hergün elele tutusup okula gidiyor okuldan
çikarken elele dolasiyor geziyor öyle gidiyorduk evimize.Arada bir elleri terler ve her terleyiste elini elimden
kurulamak için çekerdi.Bunu her yaptiginda kizar elimi birakma diye azarlardim,hep tamam tamam diyerek
gülümser ve hizla elini avucuma sokustururdu. Hersey harikaydi,dünya cennet gibiydi gözümüzde.Yillar akip
gidiyordu mutluluk içinde.Nihayet liseyide bitirmek üzereydik.karne dönemi gelmisti.Karnelerimizi aldik hiç
kirigimiz yoktu.Sevinçle sarildik birbirimize elimi tuttu.bunu kutlamak icin bir cafeye gidip cola icerek
kutlayacaktik.Okulun az ilerisinden geçen bir çakil yol vardi.Her zaman toz duman içinde olurdu.çakillarla
kapliydi.O yolun benim ve ölürcesine sevdigim insanin ayrilmasinda bu kadar rol oynayacagini bilsem hiç
girermiydik o yola.Neler vermezdim o yolu yürümemek için. Eli yine elimdeydi,ansizin elini çekti,terlemisti yine
eli.Sanirim dört adim atmistim.Dönüp yine azarlayacaktim.Çünkü hem elimi birakmis,hemde geride
kalmisti.Dönüp baktigimda Dünya basima yikildi.Sanki gökkubbenin altinda kaldim.yerdeydi ve yüzünden kan
fiskiriyordu.ne yapacagimi bilemedim üzerine kapandim yüzüne yapismis saçlarini kaldirdigimda hayatimi
bitiren o görüntüyle karsilastim.Basi kesilmis bir tavuk gibi çirpiniyordu.Suratina bir tas parçasi biçak gibi
saplanmisti ve bakmaya doyamadadigim mavi gözlerinden biri akmisti.Suratinin yarisi yoktu.Hirliyordu bana
biseyler demek istiyor kanla kapli diger gözünü temizleyerek bana biseyler demeye çalisiyordu.Yoldan geçen bir
kamyonun tekerinin altindan firlayan bir tas suratina saplanmisti.Ölürcesine bir aski,gelecegimizi kibrit
büyüklügünde bir tas parçasinin bitirecegini bilemezdim.Donuk donuk hiç konusamadan yüzüne bakmaktan baska bisey yapamiyordumEllerini tuttum kaldirdim basini gögsüme dayada ve elimi siki siki tuttu.Akan kan ellerimize damliyordu.Yoldan geçen bir araba durmus bizi seyrediyordu,hastaneye yetistirelim dedigimde kanli
oldugu için almadi ve kaçti gitti.Kimse arabaya almiyordu.çevreme bakip yardim eden demekten,ona dönüp
seni seviyorum,beni birakma,dayan demekten baska bisey yapamiyordum.Iki dakikalik bir çirpinistan sonra
kucagimda öldü.Cennet olan Dünya 5 dakikada cehenneme döndü.Tam dokuz yil oldu onu yitireli.Kendime
olan güvenimi yitirdim.Artik kimseyi sevemem,kimsede beni sevemez korkusundan kurtaramiyorum
kendimi.Bitkisel hayatta gibiyim.Tek elimde kalan bu net.bu net araciligiyla sizinle paylasmak
istedim.Yitiren,yada ben yitirenle paylasmak isteyen herkese elleri terlese bile ellerimi birakmamalari sartiyla
elimi uzattim.Dost,kardes,arkadas ne olursaniz olun ama elimi birakmayin.Size sesleniyorum, elimi birakmayin
lütfen..........

[okyanus199]

Selam bebegim;
Saat su anda sabahin dördü.Uyuyamiyorum.Neden bilmiyorum icimde biriken yine o kadar cok duygu yükü var ki.Burasi geldi aklima.Biliyorum,sende okuyorsun burayi.Nefes alip vermesende,toprak altinda olsanda sen okuyorsun biliyorum.Görüyorsun degil mi?
yavrum,insanlar neler neler yasamis.Bazilari kaybetmekten dem vuruyor.Bazen bu hikayeleri okudugumda öyle kiziyorum ki.Bazilarina imreniyorum biliyor musun.Basit bir nedenden ayrilmislar,ayni sehirde,ayni semtte oturuyorlar ama kaybetmekten bahsediyorlar.Gerekçeleri gurur onur.Oysa onlar benim gibi seni kendi elleriyle topraga vermemisler ki.Seni onlarin kaybettigi gibi
kaybetmek için neler vermezdim.Yasadigin bir sokak,bir cadde oldugunu bilsem,kapinda çürümeye terketmezmiydim kendimi...Bazilari da o kadar basit,o kadar siradan duygular içinde yazmis ki yavrum,içim acidi.Birisi net basinda kocasini nasil aldattgini,birisi evli bir erkekle nasil birlikte oldugunu anlatmis. Aslinda senin bendeki o yüce hatirani onlarla yanyana yazmamam lazimdi ama yüregi sevgiye
susamis,sevgiye önem verenlerle paylasmak adina,igrençliklerini beyaz kagida dökerek tertemiz kagidi lekeleyenlere lanetler yagdirarak
yazdim yinede.Senden sonra bir internet peyda oldu ki sorma.Yeryüzünde insan kiliginda dolasan bazi rezil yaratiklar, gerçek hayattaki
rezilliklerini buraya tasimak için büyük gayret halindeler.Sonu ne olacak bilmiyorum.Ya yaratiklar kazanacak,yada yüregi temiz,sevgi dolu insanlar.Yüregi temiz,duygulari yüce insanlarin bu sefer,en azindan bu sefer sen ve ben gibi kaybetmemeleri için Allah'a dua
ediyorum... Bitanem; Seni kaybettigim o kaza aninin üzerinden tam 9 yil geçti.Bir sözümüz vardi ya hani,kim kimi kaybederse geride kalan,kaybedilenin mezarda mutlu olmasi adina hep mutlulugu kovalayacakti.Bunu çok denedim.Seni mutlu etmek,kendimi mutlu etmek adina herseyi yaptim.Lanet olsun olmuyor,karsima çikan herkeste senin mavis gözlerini,gamze yanaklarini,terleyen ellerini
aramaktan yoruldum.Karsimda ki güldümü benim melegim gibi gülemiyor,somurttumu senin gibi sirince dudak bükemiyor diye kaçar oldum herkesten.Bana kizma ama basaramiyorum.Bütün bunlari yasamaktansa evime gelip yatak odamin tavanina kazittigim resmini
izlemek bana bin kere daha fazla huzur veriyor.Bana geride bir resim dahi birakmamistin hatirliyor musun ? Ama ben seni tarif ederek seni cizdirdim tavanima. Yüregimdeki seni naksettirdim usta ellere.Elleri dert görmesin ayni sen gibi yapmislar. Biliyor musun melegim,burasi benim için bir aglama duvarina döndü.Hergece gelip gözyaslariyla okumak ve seni yazmak öyle huzur veriyorki
bana.Seninle tertemiz bir birlikteligimiz vardi.doyamamistik ikimizde,ama burada bu beyaz kagida seni yazarak seni yasamaya calisiyorum.Buraya bizi yazdiktan sonra o kadar çok destek geldiki inanamazsin.Bizi okumus aglamis birçogu.Onlarla dost olduk simdi.Birçogu yazdi bana,hikayenizi okudum agladim diye. Keske bende sen yanimdayken bu beyaz sayfaya ikimizin ortak
cümlelerinden olusan bir dev sevgi hikayesi yazabilseydim.Aslinda keskeler o kadar çok ki.Keske bende seninle gelebilseydim.Kizma ama çok denedim sana gelmek için beceremedim.Allaha günlerce,aylarca,hatta yillarca umutla yalvardim.Ey rahmanirahim gökkubbeyi
sen yarattin,yeryüzündeki bütün insanlari birbirine benzemeyecek sekilde sen yarattin ve herkese ayri bir hikaye yazdin kader olarak.Mucizelerle binbir insani mutlu ettin. Ne olur benim yavrumu da getir.bu senin için zor degil dedim,yaparsan yaparsin, biliyorum,
eriyorum,bende senin bir kulunum diyerek agladim yalvardim ama olmadi.Ne olur o nu getirmeyeceksen bana beni ona götür dedim,yine olmadi.Inançliydin biliyorum.Korkma isyan etmedim.Hayatta Allah'imla fikirlerim bir kere disinda hep uyustu.Sadece seni benden alirken fikirlerimiz uyusmadi,ama onun için isyan edemem.. Biliyorum cennettesin. Beni takip ettiginide biliyorum.Bana hep seninle gurur duyuyorum diyordun.Sana namus sözü,seni üzecek,senin benden utanç duymani gerektirecek tek bir hata yapmayacagim.
Sana verdigim mutluluk sözünüde tutacagim.Aslinda senin kizacagin o kadar çok sey yapmiyorum.Sigarayi birak diyordun ya hani.Birakamadim yavrum.Senden sonra dahada çogaldi.Ne yaptiysam beceremedim.Su anda elimde kalan bir tek sigaram birde bu bilgisayarim var.Ikisinide öyle seviyorum ki.Elimi ne zaman cebime atsam sigaram,kendini hiç aratmadan avucuma geliyor.Elimi ne
zaman atsam bu net bana biraz huzur vermek için hiç zorluk çikaramiyor.Ama sözüm söz,sigarayi birakmak için calisacagim yinede...Biliyor musun su anda agzimda seker yemis hissi var.sanirim senin adini andigimdan dolayi olsa gerek.Senle olmak bir baskaydi.Seni
hissetmek,sana dokunmak bir baska güzeldi.seni özlemek,hatiralarinla yasamakta bir baska güzel. Sunu bil ki bebegim mutsuz olmak icin kendimle savasmiyorum. Sinemaya gidiyorum,tiyatroya gidiyorum,sahilde dolasiyorum, aklima gelen herseyi yapiyorum.Ama tek basima yapiyorum su anda.Belki sana kavusunca bunlari yapamayacagiz ama,senin yaninda olmak mutluluklarin en güzeli degil mi zaten.Sana gelmek için gün sayiyorum. Bitanem ; Orada,öbür Dünya'da yine karsilasacagimizi biliyorum.Bilki ben beklenenden daha erken ölürsem ve kiyamet günü ölümümden sonra gecikirse sana kavusmak için,kabirde senin ismini böceklere ezberletecegim.Güzelligini bedenimi cürütmeye gelen çiyanlara anlatacagim.Kiyamet günü geldiginde siraat köprüsünü geçtiginde mahser meydaninda,arafat meydaninda deli divane birini görürsen bilmis ol ki o benim.Bilki orada da bu dünyada oldugu gibi seni
arayacagim.
Seni çok ama çok seviyorum gamzelim.
Nur içinde uyu...Topragin bol olsun Tek Askim !!!!!!!!...

[karaca]

:rolleyes:

pr; pr; pr; teşekkürler...

[sotiris131]

“Âşığa Bir ve Tek olanı birlemek yeter”

Hallâc-ı Mansur

İnsanların gönüllerindeki sırları pamuk gibi atıp alt üst ettiğinden “ Hallâc-ı Esrâr “ unvanını alan, büyük mutasavvıf Hallâc-ı Mansur’da bir olana ulaşmanın tek koşulunun “aşk” olduğunu savunur ve “Ene-l – Hak” ( Ben Mutlak Hakikatim) dediği içinde zamanın âlimleri tarafından ölüme mahkûm edilir. Son sözleri “Âşığa Bir ve Tek olanı birlemek yeter” yani “Âşığın kendi varlığını aşk yoluyla temizlemesi gerektiği” olmuştur.