Yürüdüğün yollarda adımlarına dolanan meşe yapraklarına benzer ayrılık. ‘Sevdaya dahildir’ der şair; bilmez yaprak sararıp koptuğu dalın nedenini, anlamaz kelimeleri, duymaz ağıtını rüzgarın. Bir tek acı vardır yeşilliğini kaybetmiş can damarlarında: Ayrılığın acısı...

Dal bunu yapmak zorundadır, yapraklarını bırakıp toprağın saran koynuna, yeniden doğmalıdır. Yaprak acır, dal ağlar. Birbirlerinden bihaber ayrılığa yazılmış yazılara konuk olurlar.

Oysa doğa ana bu aşka hayrandır. Dal dökmeye başladığında yapraklarını, toprağın kulağına fısıldar: "Yaprağı sar tüm sevginle, öyle sar ki yalnızlığını unutsun ve karışsın senin hayat veren gövdene."

Toprak tüm haşmetiyle kucaklar yaprağı. Derken ilkbahar gelir, yağmurlar yağar. Dal yaşama sarılır, toprak hayat verir, yaprağı verir dala.

Ne dal bilir bu döngüyü, ne de yaprak.

Ve şair şiir yazar gölgesinde dalın: “Ayrılık Sevdaya Dahildir”... Dalar uzaklara...

13.05.2004

Çiğdem Ağbulak