***zerd@***
14-01-07, 15:46
Yarım Ekmek Arası Hayatlar
Hiç kimse kendisini eleştiremez.
Çünkü eleştirmek kabullenmektir.
Kabullenmek yenilgiyi beraberinde getirir.
Kimse dayak yemez,gücü yetmemiştir.!
Kimse hata yapmaz,yanılır!
Kimse işten kovulmaz,kendisi ayrılır!
Kimse unutmaz,hafızası yanıltır!
Kimse yanlış konuşmaz,yanlış anlaşılır!
Ve hiç kimse başarısız değildir,hedef yanlıştır!
Var olduğumuzu hatırlamamız,insan olduğumuzun gerekliliklerini yerine getirdiğimiz,kaç gün hatırlıyoruz !
Peki;
Olduğumuz yerde saydığımız,hergünü diğerinden farksız yaşadığımız kaç gün hatırlıyoruz!
İkinci soruya cevabınız ilkinden fazlaysa,sizde türkiyede yaşıyorsunuz demektir.
Burası tuhaf memleket,burada yaşamın kendisi diye bi kavram yok
Burada “ekmek parası” diye bi kavram var.
O kavramki bizi bizlikten çıkardı
Değerlerimizi sahip olduklarımızı unutturdu.
Ekmek parası olsunda,kazanalımda akşam eve bi ekmek götürelimde ne yaptığımız,neyi yanlış yaptığımız önemli değil.!
200 gram ekmeğe satılık bir sürü hayat..
Dünyanın hiçbir ülkesinde bir insan hayatını bu kadar ucuza alamassınız.
Nice sevdalar bi ekmek parasına katledildi.
Nice namuslar bi ekmek parasına bozuk para gibi harcandı
Türkiyede yaşıyorsanız,harcama ve harcanma kelimelerine kayıtsız kalmanız mümkün değildir.
Çünkü biz zor kazanır kolay harcarız.
Dedelerimizden böyle gördük,
Koca toprak parcasını kazanmak için 6 yıl savaştık,
Ama rahmetli dedelerimizden biri o toprağı bir gecede harcadı!
Dünyanın en başarılı milli takımlarından birine sahip olmak için yıllarca uğraştık
Ama yıllar sonra kazandığımız başarıyı bir maçta harcadık.
Kıbrısı almak için ne şehitler harcadık
Aynı kıbrısı bizi almayacaklarını bildiğimiz AB pazarlığına harcadık.
Biz bu ülkede en çok kendimizle dalga geçiyoruz aslında,
Herkesin bizi sevmediğini sanırken asıl biz kendimizi sevmiyoruz..
Baskalarının bizim için bir şey yapmasını beklerken biz kendimiz için hiçbirşey yapmıyoruz.
Ağlamak ancak bize bu kadar yakışırdı..
Onun içinde en çok biz ağlıyoruz.
Hiç kimse kendisini eleştiremez.
Çünkü eleştirmek kabullenmektir.
Kabullenmek yenilgiyi beraberinde getirir.
Kimse dayak yemez,gücü yetmemiştir.!
Kimse hata yapmaz,yanılır!
Kimse işten kovulmaz,kendisi ayrılır!
Kimse unutmaz,hafızası yanıltır!
Kimse yanlış konuşmaz,yanlış anlaşılır!
Ve hiç kimse başarısız değildir,hedef yanlıştır!
Var olduğumuzu hatırlamamız,insan olduğumuzun gerekliliklerini yerine getirdiğimiz,kaç gün hatırlıyoruz !
Peki;
Olduğumuz yerde saydığımız,hergünü diğerinden farksız yaşadığımız kaç gün hatırlıyoruz!
İkinci soruya cevabınız ilkinden fazlaysa,sizde türkiyede yaşıyorsunuz demektir.
Burası tuhaf memleket,burada yaşamın kendisi diye bi kavram yok
Burada “ekmek parası” diye bi kavram var.
O kavramki bizi bizlikten çıkardı
Değerlerimizi sahip olduklarımızı unutturdu.
Ekmek parası olsunda,kazanalımda akşam eve bi ekmek götürelimde ne yaptığımız,neyi yanlış yaptığımız önemli değil.!
200 gram ekmeğe satılık bir sürü hayat..
Dünyanın hiçbir ülkesinde bir insan hayatını bu kadar ucuza alamassınız.
Nice sevdalar bi ekmek parasına katledildi.
Nice namuslar bi ekmek parasına bozuk para gibi harcandı
Türkiyede yaşıyorsanız,harcama ve harcanma kelimelerine kayıtsız kalmanız mümkün değildir.
Çünkü biz zor kazanır kolay harcarız.
Dedelerimizden böyle gördük,
Koca toprak parcasını kazanmak için 6 yıl savaştık,
Ama rahmetli dedelerimizden biri o toprağı bir gecede harcadı!
Dünyanın en başarılı milli takımlarından birine sahip olmak için yıllarca uğraştık
Ama yıllar sonra kazandığımız başarıyı bir maçta harcadık.
Kıbrısı almak için ne şehitler harcadık
Aynı kıbrısı bizi almayacaklarını bildiğimiz AB pazarlığına harcadık.
Biz bu ülkede en çok kendimizle dalga geçiyoruz aslında,
Herkesin bizi sevmediğini sanırken asıl biz kendimizi sevmiyoruz..
Baskalarının bizim için bir şey yapmasını beklerken biz kendimiz için hiçbirşey yapmıyoruz.
Ağlamak ancak bize bu kadar yakışırdı..
Onun içinde en çok biz ağlıyoruz.