conseqly
31-12-06, 15:59
Zorluklar Nedir Derseniz?
ZORLUKLAR BİREYE VURULAN KAMÇI DARBELERİDİR
Zorluklar varsa arada
İnsansın!
Engellere harcanmayan güçler ne güne
Dayat ki yaşadığını anlayasın!
Behçet Necatigil
Hayat geleceği düşündüğünüz zaman hiç bitmeyecek gibi görünen, ama geçmişi düşündüğünüzde o an bitiverecekmiş gibi gelen bir süreçtir. Bu süreçte bireyler, yaşadıklarıyla ve hissettikleriyle var olurlar.
Bununla birlikte bireyler, hayatları boyunca çeşitli zorluklarla karşı karşıya gelirler. Bu zorluklar karşısında herkesin aldığı tutum farklıdır. Kimi hayata küserek depresyonun dipsiz kuyularına gömülürken, kimisi bu zorlukları kendilerine vurulmuş kamçı darbeleri olarak düşünüp bunun üstesinden gelmek için amacına ve hayata daha sıkı sıkıya tutunurlar.
Kimsenin hayatı, denizin rüzgarsız hali gibi değildir. Mutlaka bu denizde de dalgalanmalar, fırtınalar ve akıntılar olur. Önemli olan yüzmeyi ve denizciliği öğrenerek gemiyi en sakin limana yaklaştırmaktır. İnsanlar da karşılaştıkları zorlukların üstesinden, o durumdan kurtulma çareleri arayarak ve yaşamayı öğrenerek gelirler.
Tatlı bir rüyayı anımsatan hayat, herkesin hayalindedir; ama şunu kabul etmeliyiz bu sadece hayallerde olur. İnsana düşen görev bu hayali gerçek kılmak için hayata bir rüya gibi bakmaktır. O zaman zorluklar, sahnede oynanan kurgulu bir tiyatro oyunundan öteye gitmeyecektir. Oyunun sonunun nasıl biteceği sizin elinizdedir, önemli olan bunun bilincinde olarak; karşılaştığınız zorlukların sizi yıkmasına izin vermemenizdir.
Ahmet, bir işadamıydı. Kısa sürede az bir sermayeyle başladığı işinde iyi bir konuma gelmişti. Dürüst, sözüne sadık ve azimli yapısı sayesinde piyasada tutunmuştu. Fakat bir gün Ahmet, satış yaptığı bir müşterisinden yüklüce miktardaki alacağını alamamıştı. İşin kötüsü, yapacağı ödemelerini bu alacak üzerine bağlamıştı. Ödeme yapması gereken firmalar ve toptancılar, ödeme gününün geçmesi üzerine Ahmet’i sıkıştırmaya başladılar. Ahmet, ne alacağını alabiliyor, ne de borçlu oldukları kişilere ödemeyi yapabilecek para bulabiliyordu. Kariyerinin düşüş noktasını yaşıyordu.
Alacaklılar eve ve iş yerine haciz yollamış, neyi var, neyi yok hepsine el koymuşlardı. Bunun da ötesinde Ahmet’in piyasadaki saygınlığı sarsılmıştı. Bu zorluklar karşısında pes etme noktasına gelmişti ve intihar etmeyi düşünüyordu. Fakat durumunu başka birisinin durumu gibi düşünmeye başladı. Ortada sadece para yoktu; onun dışında sağlığı, ailesi ve kendine güveni hala vardı. İtibarı zedelense dahi başka işadamlarının kapısını aşındırmaya ve durumunu anlatarak kısa süreliğine borç para istemeye karar verdi.
Durumu gitgide kötüye gidiyordu, çünkü kimse ona borç vermeye yanaşmıyordu. Çaresizliğinin arttığı bir noktada, fazla samimiyetinin ve ilişkisinin olmadığı bir işadamının telefonunu aldı. Bu kişi, Ahmet’e bir teklif sundu; aradığı parayı vereceğini ama kendisiyle ortak olmasını istediğini belirtti. Ahmet düşünmeden bu teklifi kabul etti. Borçlarını ödeyerek tekrar çalışmaya başladı. Bu sefer daha dikkatli davranıyor, işine dört elle sarılıyordu. Ayrıca alacağı olan kişi borcunu ödemiş, bu da Ahmet’i maddeten rahatlatmıştı. Kısa sürede eski konumundan daha yüksek bir konuma gelen Ahmet, kendisine güvenerek borçlarını ödeyen ayrıca kendisini ortak yapan işadamını da kendisiyle birlikte yükseklere çekiyordu.
Zorluklarla karşılaştığında Ahmet, pes etmek yerine onun üstüne gitmeyi seçmiş ve sonuçta intiharla neticelenecek bir tiyatro oyunu yerine, başarılara imza atan bir tiyatro şaheseri çıkarmıştı.
Hepimizin başına öyle ya da böyle zorluklar çıkar. Geçmişi düşündüğümüzde bugün hatırlayıp üstesinden nasıl geldiğimizi bazen kendimizin de hayretle düşündüğü zorluklar yaşamışızdır. Bugün de karşılaştığımız zorlukları, yarın hatırlayıp büyük bir ihtimalle de, “Niye kendimi o kadar üzmüşüm ki?” diye sorup, belki cevabını hiçbir zaman veremeyeceğimiz pürüzler olarak düşünmeliyiz.
Zorluklarla mücadele ruhu zaten insanda vardır. Yeter ki insan sahip olduğu bu gücün farkına vararak, onu kullanabilsin; ileride gülüp geçeceği zorlukların tesiri altında kalarak hayatı kendine zehir etmesin.
Güzel demiş diyen şair, Nesihi;
“Kim bilir ol bir bahara kim ölüp kim kala sağ”
Bu can bize temelli verilmedi
Alır bir gün yalan dünya
Belli mi yarına çıkacağımız
Nerde kaldı sonraki baharlar
Der de gene şaşmaz bildiğinden
Şu eğreti yerde nice insanlar
Gözünüzde büyüttüğünüz şeyler
İlerde güleceksiniz!
İçindeyken
Anlaşılmaz gençliğin geçtiği
Ve telaşlar yıpratır kalbi:
Enfarktüs.
En iyisi oluruna bırakmak
Biraz geniş olunuz!..
ZORLUKLAR BİREYE VURULAN KAMÇI DARBELERİDİR
Zorluklar varsa arada
İnsansın!
Engellere harcanmayan güçler ne güne
Dayat ki yaşadığını anlayasın!
Behçet Necatigil
Hayat geleceği düşündüğünüz zaman hiç bitmeyecek gibi görünen, ama geçmişi düşündüğünüzde o an bitiverecekmiş gibi gelen bir süreçtir. Bu süreçte bireyler, yaşadıklarıyla ve hissettikleriyle var olurlar.
Bununla birlikte bireyler, hayatları boyunca çeşitli zorluklarla karşı karşıya gelirler. Bu zorluklar karşısında herkesin aldığı tutum farklıdır. Kimi hayata küserek depresyonun dipsiz kuyularına gömülürken, kimisi bu zorlukları kendilerine vurulmuş kamçı darbeleri olarak düşünüp bunun üstesinden gelmek için amacına ve hayata daha sıkı sıkıya tutunurlar.
Kimsenin hayatı, denizin rüzgarsız hali gibi değildir. Mutlaka bu denizde de dalgalanmalar, fırtınalar ve akıntılar olur. Önemli olan yüzmeyi ve denizciliği öğrenerek gemiyi en sakin limana yaklaştırmaktır. İnsanlar da karşılaştıkları zorlukların üstesinden, o durumdan kurtulma çareleri arayarak ve yaşamayı öğrenerek gelirler.
Tatlı bir rüyayı anımsatan hayat, herkesin hayalindedir; ama şunu kabul etmeliyiz bu sadece hayallerde olur. İnsana düşen görev bu hayali gerçek kılmak için hayata bir rüya gibi bakmaktır. O zaman zorluklar, sahnede oynanan kurgulu bir tiyatro oyunundan öteye gitmeyecektir. Oyunun sonunun nasıl biteceği sizin elinizdedir, önemli olan bunun bilincinde olarak; karşılaştığınız zorlukların sizi yıkmasına izin vermemenizdir.
Ahmet, bir işadamıydı. Kısa sürede az bir sermayeyle başladığı işinde iyi bir konuma gelmişti. Dürüst, sözüne sadık ve azimli yapısı sayesinde piyasada tutunmuştu. Fakat bir gün Ahmet, satış yaptığı bir müşterisinden yüklüce miktardaki alacağını alamamıştı. İşin kötüsü, yapacağı ödemelerini bu alacak üzerine bağlamıştı. Ödeme yapması gereken firmalar ve toptancılar, ödeme gününün geçmesi üzerine Ahmet’i sıkıştırmaya başladılar. Ahmet, ne alacağını alabiliyor, ne de borçlu oldukları kişilere ödemeyi yapabilecek para bulabiliyordu. Kariyerinin düşüş noktasını yaşıyordu.
Alacaklılar eve ve iş yerine haciz yollamış, neyi var, neyi yok hepsine el koymuşlardı. Bunun da ötesinde Ahmet’in piyasadaki saygınlığı sarsılmıştı. Bu zorluklar karşısında pes etme noktasına gelmişti ve intihar etmeyi düşünüyordu. Fakat durumunu başka birisinin durumu gibi düşünmeye başladı. Ortada sadece para yoktu; onun dışında sağlığı, ailesi ve kendine güveni hala vardı. İtibarı zedelense dahi başka işadamlarının kapısını aşındırmaya ve durumunu anlatarak kısa süreliğine borç para istemeye karar verdi.
Durumu gitgide kötüye gidiyordu, çünkü kimse ona borç vermeye yanaşmıyordu. Çaresizliğinin arttığı bir noktada, fazla samimiyetinin ve ilişkisinin olmadığı bir işadamının telefonunu aldı. Bu kişi, Ahmet’e bir teklif sundu; aradığı parayı vereceğini ama kendisiyle ortak olmasını istediğini belirtti. Ahmet düşünmeden bu teklifi kabul etti. Borçlarını ödeyerek tekrar çalışmaya başladı. Bu sefer daha dikkatli davranıyor, işine dört elle sarılıyordu. Ayrıca alacağı olan kişi borcunu ödemiş, bu da Ahmet’i maddeten rahatlatmıştı. Kısa sürede eski konumundan daha yüksek bir konuma gelen Ahmet, kendisine güvenerek borçlarını ödeyen ayrıca kendisini ortak yapan işadamını da kendisiyle birlikte yükseklere çekiyordu.
Zorluklarla karşılaştığında Ahmet, pes etmek yerine onun üstüne gitmeyi seçmiş ve sonuçta intiharla neticelenecek bir tiyatro oyunu yerine, başarılara imza atan bir tiyatro şaheseri çıkarmıştı.
Hepimizin başına öyle ya da böyle zorluklar çıkar. Geçmişi düşündüğümüzde bugün hatırlayıp üstesinden nasıl geldiğimizi bazen kendimizin de hayretle düşündüğü zorluklar yaşamışızdır. Bugün de karşılaştığımız zorlukları, yarın hatırlayıp büyük bir ihtimalle de, “Niye kendimi o kadar üzmüşüm ki?” diye sorup, belki cevabını hiçbir zaman veremeyeceğimiz pürüzler olarak düşünmeliyiz.
Zorluklarla mücadele ruhu zaten insanda vardır. Yeter ki insan sahip olduğu bu gücün farkına vararak, onu kullanabilsin; ileride gülüp geçeceği zorlukların tesiri altında kalarak hayatı kendine zehir etmesin.
Güzel demiş diyen şair, Nesihi;
“Kim bilir ol bir bahara kim ölüp kim kala sağ”
Bu can bize temelli verilmedi
Alır bir gün yalan dünya
Belli mi yarına çıkacağımız
Nerde kaldı sonraki baharlar
Der de gene şaşmaz bildiğinden
Şu eğreti yerde nice insanlar
Gözünüzde büyüttüğünüz şeyler
İlerde güleceksiniz!
İçindeyken
Anlaşılmaz gençliğin geçtiği
Ve telaşlar yıpratır kalbi:
Enfarktüs.
En iyisi oluruna bırakmak
Biraz geniş olunuz!..