Darkfighter
03-05-05, 19:33
insan üzüntüsünü veya dertlerini paylaşacağı birinin sürekli yanında olmasını ister sonrada o değerli şahsiyete içini döker hislerini anlatır, umutlarını, hayallerini, beklentilerini sayar döker ve bu sayede biraz olsun rahatlamaya çalışır. bu kişiler genelde eş,dost, yakın arkadaş yada sevgili olur. efkarlandığımız zaman bu kişileri hep yakınımızda bulmak isteriz fakat birde işin diğer boyutu var. acaba canımız sıkkınken aradığımız ve desteğini beklediğimiz bu insanları mutluykende arıyomuyuz? dertlerimizi paylaşan bu insanlarla mutluluklarımızıda paylaşıyomuyuz?
mutluluklar paylaştıkça büyürmüş ve dahada güzelleşirmiş sizcede doğrumu?
mutlu anınızı herkesle paylaşmak doğrumudur yada bu kişi ve kişiler nasıl olmalılar ki bu ayrıcalığı hak etsinler.
en son hangi mutluluğunuzu birisiyle paylaştınız?
bu aralar ben mutluluğumu kimseyle paylaştığımı pek hatırlamıyorum ( bunalım moddan nadir çıkıyorum da ;m) ) ama sizle birşeyi paylaşmak istiyorum. benim çok sevdiğim bir arkadaşım var. üniversitede aynı sınıftaydık yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi, benim için tam kafa dengi bir insandır kendisi. şimdi o arkadaşım burdurda bir dersanede öğretmenlik yapıyo bu yüzden ancak yazları görüşebiliyoruz. bununla sürekli telefonlaşırız kısmet bakımından hiç bir farkımız yok o da benim gibi sürekli bunalım takılır arada bir gemileri batırır falan neyse geçen hafta telfonum çaldı baktım o arıyo. hayırdır inşallah deyip telefonu açtım bizimki bi neşeli bi neşeli sormayın gitsin. lam noldu olm sana birden ruh halin değişmiş bahar oralara erken geldi galiba dedim. hakkettende bahar erken gelmiş neyse konu konuyu açtı ve laf asıl mutluluk meselesine geldi. meğersem bizim eleman diğer şubeden bir hoca hanım ayarlamış ve olayın giriş, gelişme kısmını bitirip sonuçlandırma aşamasına getirmiş.
kısmetse bu yakında anne babası hayırlı bir iş için burdurun yolunu tutacaklar arkadaşta bana bunu haber vermek istemiş, böyle bişeyi anne babasından sonra ilk benimle paylaştığı için ne kadar sevindim bilemezsiniz haliyle onun adına onun kadar sevindim ve onun mutluluğu bana da bulaştı. oysaki o günlerde hiç keyfim yoktu ama bu olay sayesinde birden ruh halim değişti.
uzun lafın kısası mutluluklar paylaşıldıkça güzel galiba.
not1: ben duygusal birisiyim galiba, bazen ufak şeylerdende mutlu olabiliyorum bazende ufacık şeylerden bunalıma girebiliyorum sw3
not2: merak etmeyin o mutlu anda bile dalga geçecek bişey buldum, eleman kıza derdini anlattığı gün elinde kocaman bir buketle ortalıkta dolaşmışda. :D bizim elimize buket yakışmaz diyoduda yğ2
sizin düşüncelerinizi alalım bakalım
mutluluklar paylaştıkça büyürmüş ve dahada güzelleşirmiş sizcede doğrumu?
mutlu anınızı herkesle paylaşmak doğrumudur yada bu kişi ve kişiler nasıl olmalılar ki bu ayrıcalığı hak etsinler.
en son hangi mutluluğunuzu birisiyle paylaştınız?
bu aralar ben mutluluğumu kimseyle paylaştığımı pek hatırlamıyorum ( bunalım moddan nadir çıkıyorum da ;m) ) ama sizle birşeyi paylaşmak istiyorum. benim çok sevdiğim bir arkadaşım var. üniversitede aynı sınıftaydık yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi, benim için tam kafa dengi bir insandır kendisi. şimdi o arkadaşım burdurda bir dersanede öğretmenlik yapıyo bu yüzden ancak yazları görüşebiliyoruz. bununla sürekli telefonlaşırız kısmet bakımından hiç bir farkımız yok o da benim gibi sürekli bunalım takılır arada bir gemileri batırır falan neyse geçen hafta telfonum çaldı baktım o arıyo. hayırdır inşallah deyip telefonu açtım bizimki bi neşeli bi neşeli sormayın gitsin. lam noldu olm sana birden ruh halin değişmiş bahar oralara erken geldi galiba dedim. hakkettende bahar erken gelmiş neyse konu konuyu açtı ve laf asıl mutluluk meselesine geldi. meğersem bizim eleman diğer şubeden bir hoca hanım ayarlamış ve olayın giriş, gelişme kısmını bitirip sonuçlandırma aşamasına getirmiş.
kısmetse bu yakında anne babası hayırlı bir iş için burdurun yolunu tutacaklar arkadaşta bana bunu haber vermek istemiş, böyle bişeyi anne babasından sonra ilk benimle paylaştığı için ne kadar sevindim bilemezsiniz haliyle onun adına onun kadar sevindim ve onun mutluluğu bana da bulaştı. oysaki o günlerde hiç keyfim yoktu ama bu olay sayesinde birden ruh halim değişti.
uzun lafın kısası mutluluklar paylaşıldıkça güzel galiba.
not1: ben duygusal birisiyim galiba, bazen ufak şeylerdende mutlu olabiliyorum bazende ufacık şeylerden bunalıma girebiliyorum sw3
not2: merak etmeyin o mutlu anda bile dalga geçecek bişey buldum, eleman kıza derdini anlattığı gün elinde kocaman bir buketle ortalıkta dolaşmışda. :D bizim elimize buket yakışmaz diyoduda yğ2
sizin düşüncelerinizi alalım bakalım