dilefruz
29-08-06, 03:08
Sultan Mahmut, yolda gördüğü bir çocuğa bir altın vermek istemişti. Çocuk altını kabul etmeyince padişah meraklandı ve bunun nedenini sordu.
Çocuk, önce padişahın elindeki altına, sonra da gözlerinin içine baktı:
“Sultanım, annemi de, babamı da buna inandıramam ki” dedi. “İkisi de, ‘Sen bu altını kesinlikle çaldın’ diyerek beni dövmeye kalkarlar.”
Sultan Mahmut, çocuğa yardımcı olmak için ona akıl verdi:
“Onları inandırmanın kolayı var, evladım” dedi. “Annene ve babana, ‘Bana bunu Padişah verdi’ dersin, o zaman inanırlar.”
Çocuk, hiç düşünmeden karşılık verdi:
“Hele o zaman hiç inanmazlar, Sultanım” dedi. “Elimdeki bir altına bakarlar ve ‘Padişah sana altın verecek olsaydı, böyle yalnızca bir altın vermezdi’ derler ve beni bu kez bir de yalan söylüyorum diye döverler.”
Sultan Mahmut, çocuğun bu inanılmaz zekâsını ödülsüz bırakmadı ve ona bu kez bir kese altın verdi.
Çocuk, önce padişahın elindeki altına, sonra da gözlerinin içine baktı:
“Sultanım, annemi de, babamı da buna inandıramam ki” dedi. “İkisi de, ‘Sen bu altını kesinlikle çaldın’ diyerek beni dövmeye kalkarlar.”
Sultan Mahmut, çocuğa yardımcı olmak için ona akıl verdi:
“Onları inandırmanın kolayı var, evladım” dedi. “Annene ve babana, ‘Bana bunu Padişah verdi’ dersin, o zaman inanırlar.”
Çocuk, hiç düşünmeden karşılık verdi:
“Hele o zaman hiç inanmazlar, Sultanım” dedi. “Elimdeki bir altına bakarlar ve ‘Padişah sana altın verecek olsaydı, böyle yalnızca bir altın vermezdi’ derler ve beni bu kez bir de yalan söylüyorum diye döverler.”
Sultan Mahmut, çocuğun bu inanılmaz zekâsını ödülsüz bırakmadı ve ona bu kez bir kese altın verdi.