Mahzuni Serif hayati ve siirleri..

[karagozlum]

Aşık Mahzuni Şerif

Ne dedimse halka hiç yaramadı
Ben gittikten sonra ararlar beni
Boşa cahillerin gözü karardı
Kuru çene ile yorarlar beni

Mahzuni Şerif'im gayri gam yemem
Ondan ötesini kimseye demem
Ufak vücuduma kefen istemem
Varsa insanlıkla sararlar beni

Linki görüntüleyebilmek için <a href="%2$s"><strong>Üye</strong></a> olmanız gerekiyor.


1938 yılının bir sonbahar günüydü, o günün yarısında Döndü ananın ağrısı bitecekti. Ama daha küçük yaşlarda o dünyaya getirdiği bebe; bağlamasını yoksul halkının dertleriyle, ağıtlarıyla ağlatacak, giderek daha duyarlı, daha toplumcu içerik kazandıracaktı dizelerine...

İlk yıllarda mezhepsel çelişkileri yergili bir dille betimlerken, daha sonra halk dertlerini dile getirmeye çalışacak, o nedenle de bazı politik baskılar görecekti. Hak ile halkı birleyerek emeği savunacak, emeğin savaşımını verecekti.

Mahzuni Şerif tüm baskılara karşı haklıların simgesi olarak <<bizim suçumuz, şerefimiz>> dir diyecekti. Coşkulu yüreğiyle çağdaşlarına göre daha çok üretiyor, özgün söz ve müziğiyle Türk folklor üne kaynak oluşturuyordu. Ama ne yazık ki onun, şiirine kendi adı konulmuyor, baş*kaları onun sırtından çıkar sağlıyordu.

Mahzuni sazını eline aldığı günden bu yana her türlü sömürüye karşı savaşımın içinde birleştirici söz öğelerini kullanıyor, böylece kendine özgü bir yol çiziyordu.

Aşık Mahzuni'yi anlatmak için bir noktayı, içtenlikle vurgulamak istiyorum. Ozanımız <<Neyzen>> gibi biraz demlidir, ama bu duyarlı olmanın bir gereğiydi; doğaçtan söyleyebilmesi için dem onda olumlu etki yapıyordu dem de olsa az almak zorun*daydı, çünkü sağlığının ve sanatının koşulları böyle gerektiriyordu. O, aşıklık geleneğini yerine getirirken halkın gözü, kulağı olmaya özen göstermeliydi.

1960 ile 1980 yılları arasında yurt dışında bir kez Avustralya, çok kez de Avrupa'da konserler vererek, yine ulu*suna, halkına sevgiler gönderiyor; <<dünya tembellerin, haksızların değil, çalışanların, haklıların olmalıdır>> diyerek sarı sazın tellerini inletiyordu...

Umarım ki ozanımız Mahzuni Şerif bundan böyle de, yaşadığı sürece birliği, erliği, güzelliği toplumsal ve evrensel içerikli dizelerde sevgili halkımıza duyurmanın kıvancını yaşar...
A. İhsan Aktaş



Merhaba diyorum Berçenekli Mahzuni'ye
Ben, O'nu ilk tanıdığım 1960 yılından bu yana
adım adım gözledim. Çünkü Mahzuni Şerif
"oğulluğum" olmuştu. Nasıl, neden izlemeyim

O'nun duygılu sesinin, ustaların ustası tezene
vuruşunun onbinlerce sevdalısından biri
olmuştum o günden bu yana...

Hicivlerini deyişlerini varsın başkaları
değerlendirsin. O'nu tanıdığım, aynı çağda
yaşadığım için kendimi mutlu hissediyorum...

Çünkü, bir Pir Sultan, bir Karacaoğlan, bir Nesimi
bir Kaygusuz Abdal, bir Ruhsati ve daha
benzer nicelerini deyişlerinden tanımıştım...


Aşık Mahzuni'ye ait bazı türküler:
İşte gidiyorum çeşmi siyahım, Kanadım deydi sevdaya, Körpe iken kırdın felek dalımı, Dom dom kurşunu, Kirvem, Zevzek, Bugün ben şahımı gördüm, Ağlasam mı...

Ve Aşık Mahzuni Şerif 17.05.2002 tarihinde tedavi gördüğü Köln-porz hastanesinde, sabaha karşı aramızdan ayrılır...

[karagozlum]

İşte gidiyorum çeşmi siyahım
Aramızda dağlar sıralansa da
Sermayem derdimdir servetim ahım
Karardıkça bahtım karalansa da

Haydi dolaşalım yüce dağlarda
Dost beni bıraktı ah ile zarda
Ölmek istiyorum viran bağlarda
Ayağıma cennet sıralansa da

Bağladım canımı zülfün teline
Dost beni düşürdü elin diline
Güldün Mahsuni'nin garip haline
Mervanın elinde paralansa da

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Yine bahar geldi Yaradan
Bilmem niye yaprak açmaz güller oy
Karlı dağlar kalkmadıkça aradan
Korkarım ki dosta ermez yollar oy

Ne dağı var, ne ormanı, çınarı
Ne bağı var, ne bostanı, pınarı
Kimse bilmez gizli gizli yananı
Ah derdini dökemeyen kullar oy

Kimi murat almış gezer salınır
Kimi yaralanmış bağrı delinir
Bir gün dünyadan adım silinir
Hani bizim Mahzuni' miz derler oy

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Seyyah oldum pazar pazar dolaştım
Bir tüccara satamadım ben beni
Koyun oldum kuzum ile meleştim
Bir sürüye katamadım ben beni

Dostlar beni bir kazana koydular
Kırk yandım daha çiğsin dediler
Ölçeğimi gram gram verdiler
Bir kantarda tartamadım ben beni

Deli gönlüm aktı gitti engine
Çok boyandım çok karalar rengine
Bir Mahsuni demiş oldum kendime
Olmaz olsun atamadım ben beni

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Aha gidiyorum yine gül yüzlüm
Korktuğum başıma geldi bu sene
Garip anam kırk yıl döndü dövündü
Ağladı saçını yoldu bu sene bu sene

Garip eller bu sene bu sene
Yitik canlar bu sene bu sene

Daracık başımda kıvrılan yollar
Maraş'ta birleşip ayrılan kollar
Ağlaya ağlaya yorulan kullar
Katıla katıla güldü bu sene bu sene

Canım eller bu sene bu sene
Verimsiz oldu bu sene bu sene

Çiçek diye soğan yedi Arı'lar
Kovanları acı acı zarılar
Bana benzemezse benim yavrular
Desene Mahzuni öldü bu sene bu sene bu sene

Güzel yavrum bu sene bu sene
Canım eller bu sene bu sene

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Gittim Akarçay'ı seyran eyledim
Kuru toprağına kurban olduğum
Tokat'ın yaylası Almus'un özü
Yeşil yaprağına kurban olduğum

Cennetten sızarak bir göz serilmiş
Etrafına bin güzellik verilmiş
Sanki kul Hikmet'im kalkmış dirilmiş
Ala şafağına kurban olduğum

Düğün olur pehlivanlar derilir
Elele güzeller halay kurulur
Yeşil düzlüğünde çapa vurulur
Bostanı, bağına kurban olduğum

Der Mahzuni Tokat diyarı
Toprağı bal olmuş, insanı arı
Bir daha göreydim akar çayları
Taşına dağına kurban olduğum

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Deli Gönlüm

Gel üzülme deli gönlüm
Ömür döne döne geçer
Acı tatlı giden günler
Gene gelir gene geçer

Ömür gider dilme dilme
İstersen bil ister bilme
Giden günlere üzülme
Gene gelir gene geçer

Geçip giden yıllar aylar
Yatan deniz, akan çaylar
Gün olur koca saraylar
Ta yerin dibine geçer

Yiğid ölmez bir yaradan
Kaldır gümanı aradan
Sevgi denen sadakadan
Bir verirsen bine geçer

Der Mahzuni gardaş yaran
Hak deyip de Hakk'a varan
Dünyada dost evi kuran
Ahrette içine geçer

Korkulacak şey yok bundan
Kayalar kaçmaz yosundan
Mezarımın baş ucundan
Nice yüz bin sene geçer

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Üryan büryan vardım Pir Dergahına
Medet ya Muhammed Ali diyerek
Gönül verdim gönül şahlar şahına
Hünkar Hacı Bektaş Veli diyerek

İmamı Hasan'dır Hubların başı
Hüseyin der akar gözümün yaşı
İmam Zeynel sabredenin yoldaşı
Ağlasam gülerler deli diyerek

Meylim Gıblegahım Muhammet Bakır
Kırkların bağında bülbüller şakır
Caferü Sadık'a talibim şükür
İkrar verdim İkrar Ali diyerek

Musai Kâzım'dır Mazlumlar şahı
Aliyyü Rıza'dır şahin ervahı
Şah Taki Naki'ye çekerim ahı
On İki İmam'ın gülü diyerek

Hasanül askeri ol Ali Aba
Muhammet Mehdiye mestü merhaba
Serin koymuş serin Mahzuni Baba
Yol Muhammet Ali yolu diyerek

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Ey Erenler akıp gitsem
Ben o pirin sellerine
Bana bir selamı gelmiş
Kurban olam dillerine

Gözüm görmez elim ermez
Hatırına düşüp sormaz
Göndersem o şaha vermez
Desem seher yellerine

Aşk ile Pirime varsam
Varıp divanına dursam
Yüzümü dizine sürsem
Niyaz etsem ellerine

Mahzuni derdim tabibi
Sultanım Gönlüm sahibi
Bir eskimez kamer gibi
Sarılayım bellerine

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Sensiz dünyanın tadı olur mu?
Adı güzel Hacı Bektaş Veli dost
Seni bilmeyenler hakkı bilir mi?
Adı güzel Hacı Bektaş Veli dost

Ulu dost
Canım dost

Elimi bilmezdim eli bildirdin
Yalan söylemeyen dili bilirdin
Harama çözülmez beli bilirdin
Adı güzel Hacı Bektaş Veli dost

Ulu dost
Canım dost

Yunus'a yar ettin Taptuk Emre'ye
Kırk yıl dağda gezdi gönül vermeye
Her can layık değil seni sevmeye
Adı güzel Hacı Bektaş Veli dost

Ulu dost
Canım dost

Der Mahzuni eşiğini bulayım
Yüzlerimi tozlarına dolayım
Kul eyle kapında kurban olayım
Adı güzel Hacı Bektaş Veli dost

Ulu dost
Canım dost

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Ben ağlamam On Kasım'da
O'nu, her gün diri gördüm
Ölene dek göreceğim
Doğalıdan beri gördüm

Halka, vermişti canını
Hak'tan almış ünvanını
Atmış, Osmanlı şanını
Samsun'da bir eri gördüm

Matemin doyurmaz beni
Minnetim kucaklar seni
Bize cennet gibi yeni
Verdiğin eseri gördüm

Ulu Atam, inan buna
Düşkünler hayrandır sana
Mazlum Milletler adına
Sendeki zaferi gördüm

Ne hikmet, varıdı sende
Güneştin, doğdun cihanda
Bin yılların ötesinde
El bastığın, yeri gördüm

Mahzuni yoluna düştüm
Nice nice engel aştım
On Kasım'da kaybetmiştim
Daha şimdi geri gördüm

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

İki gönül bir olunca
Bayram olur seyran olur
Bir dost bir dosta gelince
Bayram olur seyran olur
O dost dosta kurban olur

Aktı kanım ılık ılık
Biz yalancı kör değilik
Aradan kalksa ikilik
Bayram olur seyran olur
Barış olur dostluk olur

Aktı kanım ince ince
Ölürüm dost görmeyince
Mahzuni Şerif ölünce
Bayram olur seyran olur
Savaş biter barış olur

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Barış gelsin dağlara
Yollar birleşin haydi
Geçmişten geleceğe
Yıllar birleşin haydi, yıllar birleşin

Bu memleket bizim can ocağımız
Hak'tan başka yoktur varacağımız
Çağımız insanı sevme çağıdır
Kollar birleşin haydi, kollar birleşin

Dinli dinsiz insandır
Boş yere akan kandır
Bu kök bu ağaçtandır
Dallar birleşin haydi, dallar birleşin

Ağrı'nın gölgesi Tekirdağ'ında
İzmir'in kuyusu Van bucağında
Bayram olsun bizim elin sağ'ında
Sol'lar birleşin haydi, sol'lar birleşin

Karanlıklar dağılsın
Sabahlara varılsın
Birbirine sarılsın
Kollar birleşin haydi, kollar birleşin

Mahzuni Şerif 'im bizim memleket
Barış mübarektir, barış hareket
İkilikten doğar bunca felaket
Yerde kanlar gördüm, canlar birleşin.

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Doğudan batıya bir ses yükselir
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler
Gavur dağlarından Dadallar gelir
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler
O'nu bilir Binboğalar, ceritler

Alnı çizgi çizgi, zafer oyuklu
Anası ağlamış öfke yayıklı
Elinde dirgeni kara bıyıklı
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler
Bizim yiğitleri bilmiyor itoğlu itler
O'nu bilmeyen şu uğursuz bit'ler
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler

Karşıdan geliyor elinde dirgen
Sırtı yırtık omuzunda yorgan
Yaktı anamızı zalim kemirgen
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler
O'nu bilir Binboğalar, ceritler

Mahzuni Şerif'im yiğit yavrusu
Anadolu'sundan yoktur kaygısı
Sizin değil beyler işin doğrusu
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler
O'nu bilmeyen şu uğursuz bit'ler
Yiğitler, yiğitler bizim yiğitler

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bitsin artık dövüş kavga
Haydi haydi Türk milleti
Çalışalım dalga dalga
Haydi haydi Türk milleti

Komşular kana bulandı
El gitti ay'a dayandı
Dünya kalktı hep uyandı
Haydi haydi Türk milleti

Çok uyuduk bunca yıldır
Uyan kimliğini bildir
Duracak zaman değildir
Haydi haydi Türk milleti

Gelin ile kızın ile
Her tarafta bezin ile
Tüm olanca hızın ile
Haydi haydi Türk milleti

Sen büyük millet'tin ezel
Böyle zayıf durma düzel
Dilin güzel, tinin güzel
Haydi haydi Türk milleti

Hepimiz bacı birader
Çalışana kimler ne der
Mahzuni Şerif beraber
Haydi haydi Türk milleti

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bir uykudan böyle bir ses
Duy uyan etme uyan
Uyku bir can olsa bile
Kıy uyan gardaş uyan

Uyku tembel niyetidir
Aç gözünü hayat nedir
Gittiğin yol çok kötüdür
Cay uyan halkım uyan

Ateş düşmüş döşeğine
Sen gene uyursun gene
Elini vicdan üstüne
Koy uyan nolur uyan

Kazanmadan yemek ayıp
İnsan hakkı olur kayıp
Tek benim sırtımdan soyup
Doy uyan yapma uyan

Uyuyanın kazancı olmaz
İnsana bir vefa vermez
Bir daha Mahzuni gelmez
Say uyan dostum uyan

Yeter artık uyuduğun
Sen de öğren sen de uyan

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Ah ne olur bizim köyde
Herkesi okur göreydim
Altmışı bulmuş babamda
Bir günlük fikir göreydim
Göreydim ben de güleydim

Dindiren yok mu acımı?
Süren yok mu ilacımı?
Köyden on yaşlı bacımı
Kilimler dokur göreydim
Göreydim ben de bileydim

Demeyin ki ne var bunda
Kanlı kılıç durmaz kında
Elbistan'ın ovasında
Gümüşle bakır göreydim
Göreydim ben sevineydim

Bitmez kadere inandık
İnandık inandık yandık
Hep şükürü biz öğrendik
Bir bey'de şükür göreydim
Göreydim mutlu olaydım

Sanmayın Mahzuni yandı
Ne usandı ne de caydı
Bütün fakirler doyaydı
Kendimi fakir göreydim
Göreydim gurur duyaydım

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Yürü bre bol mezarlık
Her gün de varan varana
Kahrolası koca dünya
Birbirin kıran kırana

Gayrı çekemem bu nazı
Kış temsil edemez yazı
Kör olmuş insanın gözü
Gerçeği soran sorana

Mahzuni nedir bu zulüm
Kalmadı takatım halim
En sonunda vardır ölüm
Kendini yoran yorana

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Hele bakın şu yiğidin göğsüne
Zalımdan bir kurşun yemiş geliyor
Al bayrağı tabutuna sarılmış
"Bu toprak benimdir" demiş geliyor

Kundaktaki yavrular diri yakılmış
Çoluk çocuk hendeklere dökülmüş
Gebe kadınlara süngü sokulmuş
Kıbrıs'ı bir duman almış geliyor

Bir papazın şerri dünyayı sardı
Akdeniz'i kana yaktı,kavurdu
Bir kurtaran yok mu yavru vatanı
Bir Mustafa Kemal doğmuş geliyor

Ne güzel yakışmış bayrağın rengi
Bir vatan uğruna eylemiş cengi
Varm’ola dünyada Mehmed’in dengi
MAHZUNİ SOYUNU ÖVMÜŞ GELİYOR...

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Aha geldi geçti, bahar ayları
Kuş mu konar gayrı selvi dalına
Gel otur yanıma, ağlama bari
Türküler yaz duyalım dediler vay

Biterm'ola yüreğimin yarası
Merhemimdir kaşlarının karası
Elbistan ile Akçadağ'ın arası
Gönlüm düştü böyle tatlı geline vay

Ömür pençesini takip gidiyor
Geçtiği yerleri yakıp gidiyor
Biçare gözlerim akıp gidiyor
Bin dokuz yüz altmış yedi yılına vay vay

Der Mahzuni yüreğime can gelir
Dermansız doktorlar her zaman gelir
Azrail çökse de gene can gelir
Yeter ki al yatır beni koluna vay.

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Divane ettin aklımı
Taştan taşa vura vura
Aradım can yoldaşımı
Baştan başa sora sora

Kimi yanar kimi söner
Kimi iner kimi biner
Saraylar virana döner
Boştan boşa dura dura

Gir Mahzuni dost bağına
Kar yağmış dostluk bağına
Gençliğim ömrüm çağına
Baştan başa yara yara

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Güzel dostum aramızda senlik benlik olur mu
Neden gönlüm sarayını tarumar ettin böyle
Bilirsin ki viranede hanedanlık olur mu
Bir nefes alayım derken, bin zarar ettim böyle

Aman aman aman güzel efendim
İkrarım sana bağlıdır efendim
Mevsim gitti sonbahara ulaştı
Seller suskun bağlar gazel efendim

Her baharda boz bulanıp, coşup coşup çağladın
Geçemedim sellerinden yollarımı bağladın
Diyarı gurbete saldın, ardım sıra ağladın
Figanı figana katıp, ahuzar ettin böyle

Aman aman aman güzel efendim
İkrarım sana bağlıdır efendim
Mevsim gitti sonbahara ulaştı
Seller suskun bağlar gazel efendim

Hey Mahzuni sevdiğimin sözünü ferman gördüm
Kuru çöllerde dolaştım, susuz değirmen gördüm
Ayaklarına yüz sürdüm, elinden derman gördüm
Kaldırıp vurdun sineme, zülfükar ettin böyle

Aman aman aman güzel efendim
İkrarım sana çok özel efendim
Mevsim gitti sonbahara ulaştı
Seller suskun bağlar gazel efendim

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bütün evren semah döner
Hü hü Hacı Bektaş dost
Gök yüzünde delil yanar
Hü hü Hacı Bektaş dost

Biz acıyı bal eyleriz
Hakkımız helal eyleriz
Bize Bektaşi Can derler
Gidersek Hakka gideriz dost

Gökyüzünde uçan turna
Hü hü Hacı Bektaş dost
Feryadı Şahlar Şahına
Hü hü Hacı Bektaş dost

Hor olanı hoşlarız biz
Hak diyerek başlarız biz
Şeytan yaklaşamaz bize
İkiliği taşlarız biz dost

İlimsiz yol karanlıktır
Hü hü Hacı Bektaş dost
Bizde küsmek yaranlıktır
Hü hü Hacı Bektaş dost

Mahzuni ünümüz bizim
Bulunmaz kinimiz bizim
Cahil bize dinsiz demiş
Sevgidir dinimiz bizim dost

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Sana hasret, sana hayran gönlümüz
Sarı saçlım, mavi gözlüm nerdesin
Bu gemi bu "Kara Deniz"
Sarı saçlım, mavi gözlüm nerdesin

Kurban olam yürüdüğün yollara
Kara peçe, yakışmıyor kullara
Uyan bak bizim hallara
Sarı saçlım, mavi gözlüm nerdesin

Bulutlar teriden, dağlar korkundan
Sarhoştur Mahzuni, senin kokudan
Bir daha gel gel Samsun'dan
Sarı saçlım, mavi gözlüm nerdesin

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Berçenek'ten yaya geldim
Amman doktor bak bebeğe
Beşiğini elden aldım
Yandım doktor bak bebeğe

Yıkık yuvam kara yasta
Yalvarırım eşe dosta
Annesi bebekten hasta
Amman doktor bak bebeğe

Kuru soğan yağsız aşım
Yırtık bağrım açık başım
Bir şey değil vatandaşım
Amman doktor bak bebeğe

Allah için bir merhem çal
Öldürür beni bu vebal
Param yok ceketimi al
Amman doktor bak bebeğe

Mahzuni Şerif çobandır
Meskenim dumanlı dağdır
Bebektir amma insandır
Amman doktor bak bebeğe

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Her yanı barut kokuyor
Yazık oldu dünyamıza
Suları zehir akıyor
Yazık oldu dünyamıza

Şu dağları erittiler
Denizleri çürüttüler
Tüm yeşili kuruttular
Yazık oldu dünyamıza

Mahzuni dönmez sözünden
Sınırsız dünya özünden
Ayrı ayrı ırk yüzünden
Yazık oldu dünyamıza

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Gam gasavet çöktü, yine garip başıma
Gönül yaylasından gitmiş, bizim sürüler
Bir mektup gönderem dedim, can yoldaşıma
Yakın iken şimdi uzak oldu beriler

Kör yolcu yol gider ama varamaz
Hak'kı inkar eden kişi hak'ka yaramaz
Aşkın yarasına Hoca, muska saramaz
Sevdadan ne anlar, gökler, cinler, periler

Mahzuni Şerif' im böyle, benim ifadem
Enginlere yaman düşer, yüksekten gezen
Aklım ermez böyle işe, bozulmuş düzen
Akıl verir oldu bize, bizden geriler

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Gel bana küfretme bak beni dinle
Senin yüreğinde dert var değil mi?
Dinledikten sonra vur hançerinle
Ölülere bir yurt var değil mi?

Değil mi? Değil mi? Böyle değil mi?
Savcı, Hakim, Paşa, Vali insandır
Hamal, İşçi, Memur, Çifçi insandır
Tabiat sırrının da dili insandır

Sanki görülmeyen erk var değil mi?
Değil mi? Değil mi? Söyle değil mi?
Kapitalist, sosyalist, komünist inan
İnsandan başkası yalandır yalan

Doğarken var mıydı gavur-müslüman?
Ayırt sende gavur-müslim-Kürt var değil mi?
Değil mi? Değil mi? Öyle değil mi?
Avrupa, İspanyol yurdun eseri

Müslüman değilse hiçbir serseri
O'nu sen mi yaptın beri gel beri
Sanki sende mühürlü kart var değil mi?
Değil mi? Değil mi? Söyle değil mi?

Bilmem ne imiş bu Alevi-Sünni
Bana vız geliyor perili cinli
Madem ki kardeşiz gel gelme kinli
Yumuşağın sonunda sert var değil mi?

Değil mi? Değil mi? Böyle değil mi?
Mezhepsel kavgalar bundan değil mi?
Mahzuni Şerif'im bitsin ayrımlar
Savaşta, kavgada ölmesin canlar

Barış gelsin tüm birleşsin insanlar
Ayrımlar ırklar, sınırlar var değil mi?
Değil mi? Değil mi? Böyle değil mi?
Silahlar, bombalar bundan değil mi?

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Dünya dedikleri mezarlık imiş
Bilmem ki ne zaman güldürür beni
Bir çiçeğim derdim dostluk bağında
Eser cahilin rüzgarı soldurur beni

Tükenmez dünyanın kara kedisi
O'nun için bitmez gönlümün yası
Vız gelir cahilin dedikodusu
Ne korkutur ne de yıldırır beni

Ayıptır Mahzuni kılıçla kama
İnsan olan insan kıyar mı cana
Cehennem kükrese korkmazdım ama
Dostun bir tek acı sözü öldürür beni

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

İnce bir kar yağar
Fakirlerin üstüne
Neden felek inanmıyor
Fukaranın sözüne
Öldük öldük biz açlıktan
Yapma ağam n’olur n’olur
Adam mı ölür? Okul olunca
Yol yapılınca, çeşme olunca
Kendin bulunca, n’olur n’olur.
Sen anadan ben babamdan
Ağa doğmadık dostum
Gel beraber yaşayalım
Sanma ki sana küstüm
Yandık yandık, öldük öldük
Biz açlıktan
Yapma beyim n’olur, n’olur, n’olur.
Adam mı ölür? Yol yapılınca
Okul olunca, çeşme yapınca
Doktor gelince, mühendis gelince
N’olur n’olur n’olur n’olur.
İstanbul'un benzemiyor neden o Urfa'lara
Bir de sizler gelin bakın şu çamurlu yollara
Acıdır ki bu yüzyılda düştük biz ne hallara
İşte durum, işte yorum kızma beyim n’olur.
Öldük öldük biz açlıktan
Yapma ağam n’olur
Adam mı ölür? Asfalt olunca
Yol düzelince
Sağlık gelince
Okul olunca
İnsan gülünce
Dost sevinince
N’olur n’olur n’olur n’olur.
Mahzuni'yim duyun artık şu haykıran sesimi
Okuyun tarihi görün insanlığın hasını
Birgün siz de görürsünüz dünyanın gidişini
İşte yaşam, işte insan, işte doğa gör bunu n’olur
Bizler gördük, yapma ağam n’olur
Adam mı ölür? İnsan sevince
Karın doyunca
Sağlık olunca
Paylaşılınca
Doktor gelince
Yol yapılınca
N’olur n’olur n’olur.

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Ne uzaktır şu Maraş'a
Aman köyüm dertli köyüm
Yol bitmiyor koşa koşa
Aman köyüm yiğit köyüm

Ocakları tezek dolu
Gözlerime gider külü
Çamurdan çıkılmaz yolu
Eyvah köyüm yiğit köyüm

Avukat yer parasını
Muhtar eker merasını
Kimse sarmaz yarasını
Aman köyüm dertli köyüm

Savaş gelince köy köydür
Seçim gelince köy köydür
Ondan başka hiç bir şeydir
Aman köyüm yiğit köyüm

Aslan yoktur kürkü yoktur
Suyu yoktur parkı yoktur
Bir esirden farkı yoktur
Aman köyüm yiğit köyüm

İstanbul'un şosesi var
Gizli gizli köşesi var
Şehirlerin neşesi var
Eyvah köyüm canım köyüm

Üç candarma bir karakol
Yumurtası tavuğu bol
Ne okulu var ne düzgün yol
Eyvah köyüm yiğit köyüm

Hocaları takke bilir
Şam'ı bilir Mekke bilir
Doktor bilmez tekke bilir
Köyüm köyüm nazlı köyüm

Sırtına abalar giyer
Haklarını başkası yer
Tarhanaya şekerdir der
Köyüm köyüm yiğit köyüm

Mahzuni köye giderim
Kör oldu ağlar pederim
Elbet bir gün Allah kerim
Üzülme sen benim köyüm

Köyüm köyüm aslan köyüm
Üzülme sen yiğit köyüm.

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bizden selam olsun Süleyman beye
Bize içi dışı görülmelidir
Kanınan boğuyor gardaş gardaşı
Bizzat kendisinden sorulmalıdır
Biz balık değiliz bizi yutmasın
Önümüze kalkan kılıç tutmasın
Anadolu derler sakın çatmasın
Aklı başlarına derilmelidir
Bizim atlar kır beygire benzemez
Dağda gezer denizlerde yüzemez
Unutmasın çakal, aslan ezemez
Bizde sivri burun kırılmalıdır
Bana bu illerde Mahzuni derler
Fukarayı sever er oğlu erler
Babasının malı değil bu yerler
İnsanca bir düzen kurulmalıdır.

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Yaşamaya geldim ben de dünyaya
Elimden kolumdan bağlama beni
Komşular gidiyor yıldıza aya
Dağların başında eğleme beni

Körpecik aklımı kandırma boşa
İnsanlar benzemez beyinsiz kuşa
Avareyim diye etme temaşa
Bir dilim ekmeğe bağlama beni

Mahzuni nedendir geri kaldığım
Hakkın olmayanı çalıp aldığın
Kimse bilmez kimin nasil olduğun
Hastayım götürün sağlama beni

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bir gerçek yalanım vardır erenler
Anam yeni gelin oldu duydun mu?
Bir gasavet aldı babamı
Düğününde davul çaldı duydun mu?

Bizim köy'e kabak ektik dut bitti
Yeşil yaprağında develer öttü
Dört boynuzlu koç'lar doğuma yattı
İkiz ikiz kurtlar geldi duydun mu?
Semer vurduk serçe'lerin eğnine
Balığı bezirgan yaptık yanına
Ramazan Ağa'nin girdik kanına
Aklımızı Bayram aldı duydun mu?

Senem kadın sekseninde doğurdu
Doğan çocuk mama diye bağırdı
Bitirdi de altı kova yoğurdu
Bir dakka uykuya daldı duydun mu?

Keban'a göl yaptık dağlar sulandı
Bütün Edirne'de bağlar sulandı
Karadeniz bir sinekten bulandı
Coştu Akdeniz'e doldu duydun mu?

Mahzuni der işte böyle halimiz
Avrupa'ya köprü olur dilimiz
Arada sırada hortlar ölümüz
Her biri bir makam çaldı duydun mu?

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Mevlam gül diyerek iki göz vermiş
Bilmem ağlasam mı? Ağlamasam mı?
Dura dura bir sel oldum erenler
Bilmem çağlasam mı? Çağlamasam mı?

Milletin sırtından doyan doyana
Bunu gören yürek nasıl dayana
Yiğit muhtaç olmuş kuru soğana
Bilmem söylesem mi? Söylemesem mi?

Mahzuni Şerif'im dindir acını
Bazen acılardan al ilacını
Pir Sultan'lar gibi dar ağacını
Bilmem boylasam mı? Boylamasam mı?

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Kervan ile şu dağları
Aştık deneye deneye
Kim akıllı kim delidir
Şaştık deneye deneye

Kimi alim kimi softa
Şöyle bir toplandık safta
Kaplumbağaları çifte
Koştuk deneye deneye

Buharlandık bile bile
Gökyüzünden çıktık yola
Sel olduk dolduk bir göle
Taştık deneye deneye

Bakın hey erenler bakın
Ne işleri vardır Hak'kın
Kör gözünen ay'a yakın
Ulaştık deneye deneye

Deliler mum yakar buza
Yemek olsun diye
Biz kendi çukurumuza
Düştük deneye deneye

Mahzuni geçelim nerden
Belalar bitiyor yerden
Biz bizi sevenlerden
Kaçtık deneye deneye

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Hızlı hızlı giden yolcu
Bu mezarda bir garip var
Bak taşına acı acı
Bu mezarda bir garip var

Kurumuş yeşil otları
Toprak olmuş umutları
Gökte mavi bulutları
Bu mezarda bir garip var

İzi bile yok dünyada
Onu aramak beyhuda
Ne gezersin bu ovada
Bu mezarda bir garip var

Gökler yüksek toprak derin
Rüzgar eser serin serin
Senin olsun çiçeklerin
Bu mezarda bir garip var

Etrafı ağaç dizili
Vücudu toprak sızılı
Taşı Mahzuni yazılı
Bu mezarda bir garip var

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Sen bu bahçelerden çok gelip geçtin
Dostlar seni unutur mu Veysel'im
Arılarla çiçeklerde inleştin
Dostlar seni unutur mu Veysel'im

Ne haktan incindin ne de incittin
Taş ile geleni gül ile ittin
Koyunu kurdunan güderek gittin
Dostlar seni unutur mu Veysel'im

Hak nurunu insanlarda aradın
Sabrı tarif ettin derde yaradın
Gönüllerde kaldın gözden ıradın
Dostlar seni unutur mu Veysel'im

Dopdoluydun gezdim dedin beyhuda
Bin göz vermiş sana Cenabı Hüda
Sen dostları unutmadın dünyada
Dostlar seni unutur mu Veysel'im

Kuru laf etmedin Mahzuni gibi
Gözünde berraktı deryanın dibi
Mustafa Kemal'in gerçek talibi
Dostlar seni unutur mu Veysel'im

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bilmeden gelmiştim anam anam
bozyer köyüne
Kara gün karşımda durmuş ağlıyor of
Yürü yalan dünya doymadım sana
Ömrün nihayete ermiş ağlıyor oy
De deyim oy ne deyim oy kader

Bozyerin etrafında anam anam
bağlar höyükler höyükler of
Dilim dönmez anam diye sayıklar oy
Toprağa mal oldu kaytan bıyıklar
Kirpikler ümidin kırmış ağlıyor oy
De deyim oy ne deyim oy kader

El attım döşüme anam anam
vay anam noldu
İki avcumada al kanım doldu
Körpe yavrularım babasız kaldı
Oturup boynunu burmuş ağlıyor oy
(Hısım akrabayı dermiş ağlıyor)
De deyim oy ne deyim oy kader

Nazlı bir insandım anam anam
değildim efe
Kurudu dillerim varmadı of’a
of of
Haber gitmiş arkadaşım (berçenekli) Şerif’e
Sazını döşüne burmuş ağlıyor oy

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bir meclise mihman oldum
Raslamadım bir yarana
Ne acayip dondum kaldım
Taş atarlar yalvarana

Meclisin yapısı güzel
Koltuğu kapısı güzel
Dışarda hepisi güzel
İçerde kıran kırana

Sandım ki bir savaş yeri
Adam çatlar diri diri
De ki bana hey serseri
Niye girdin bu borana

Kimi kimine bağırır
Biri kaçar beşi vurur
Kızan bir tekme savurur
Yanda uyuyup durana

Görülmemiş böyle uçar
Dokunulmaz zehir saçar
Hak'kı inkar eder kaçar
Döner el basar Kuran'a

Der Mahzuni çıkamadım
Bu cümbüşten bıkamadım
Kaşı çatık bakmadım
Kapıda kimlik sorana

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bu ne biçim adelettir
Öldürecek zam fakiri
Açlık en büyük lanettir
Öldürecek zam fakiri

Dert mi yesin fakir hamal
Aman paşam bu nasıl hal
Boynunuzdan gitmez vebal
Öldürecek zam fakiri

Fakir kimden alsın murat
Karnı açtır asık surat
Senin karnın toktur kır at
Öldürecek zam fakiri

Zam zengine dokunmaz ki
Zerrece içi yanmaz ki
Böyle millet uyanmaz ki
Öldürecek zam fakiri

Kimi duldur kimi yetim
Öyle büyüktür milletim
Taraf tutuyorsam itim
Öldürecek zam fakiri

Mahzuni bu dertler derin
Aferin bey'ler aferin
Vay haline vay köylerin
Öldürecek zam fakiri

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Soyulmadık bir derimiz kalmıştı
Soyun babo soyun meydan sizindir
Hiç bir canlı kardeşine kıyamaz
Yiyin babo yiyin meydan sizindir
Simdi sizin ama sonra bizimdir
Barış bizimdir, Kardeşlik bizimdir

Toprağa karışmış fakirin teri
Ağlamak bilir mi beylerin dili
Size beyefendi bize serseri
Deyin babo deyin meydan sizindir
Meydan sizin ama, İnsanlık bizimdir
Dünya bizimdir, Evren bizimdir

Gıyas edilir mi çul ile halı?
Kimler yapmış size böyle bir yolu?
Yemekle biter mi milletin malı?
Yiyin babo yiyin meydan sizindir
Köşkler saraylar hanlar sizin ama
Onu yapan eller, emekler bizimdir
Mahzuni bizimdir, sevgi bizimdir.

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Bizim memleketten haber sorarsan
Kimi açtır kimi toktur efendim
Koltuğu bulanlar bizi unuttu
Arada sürünen çoktur efendim

Avukat elinden hakim şaşırdı
Adalet sabrını böyle taşırdı
Soyguncu fakirde boza pişirdi
Akıl fikir vicdan yoktur efendim

Seneler geçse de onmaz bu yara
Fakir fukaraya güneş kapkara
Devrin peygamberi kesildi para
Hastaları çiğ yer doktur efendim

Mahzuni Şerif'im kime darılır
Sazı koyar başka şeye sarılır
Bir gün her zalimden hesap sorulur
Çünkü Hak'kın yolu haktır efendim

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Ey erenler şu dünyada
Erkek yolcu, kadın yoldur
Nazenin bir bahçe imiş
Erkek bülbül, kadın güldür

Güneş doğar sanma asmaz
Gerçekler yurdundan sapmaz
Erkek boşuna çalışmaz
Erkek arı, kadın baldır

Boşuna mı neler çektim
Boşuna mı boyun büktüm
Bir bahçeye fidan diktim
Erkek fidan, kadın daldır

Ben nereden oldum aşık
Neden işlerim dolaşık
Kadın evde olur ışık
Kadın lamba, erkek pildir

Mahzuni'yim halim harap
Şu aleme olmuş turap
Gel bizleri koru Yarab
Bilmem ki bu nasıl haldir.

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Acı günlerim
Şamatacı günlerim
Güneş yüzü görmedi vay
Hacı bacı günlerim

Değirmenin çarkı yok
Bu bahçenin parkı yok
Ali gider Veli gelir külhana vay
Bir birinden farkı yok

Acı acı günlerim
Göz boyacı günlerim
Ahı vahınan geçti gitti
Hacı bacı günlerim

Bir ipte iki cambaz
Zor olur oynayamaz
Dili tatlı içi zehir güzelim vay
Böyle kazan kaynamaz

Acı acı günlerim
Şamatacı günlerim
Ahı vahınan geçti gitti
Hacı bacı günlerim

Mahzuni deli gönlüm
Yine yollara düştü
Hacı vurdu bacı durdu
Kaygı kullara düştü

Acı acı günlerim
Şamatacı günlerim
Ahı vahınan geçti gitti
Hacı bacı günlerim

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Kör olası kel Ömer
Nerelere verdin Haydar'ı
Geceleri yaktın canımı
Nerelere sürdün Haydar'ı

İtini bağla bari
Bir ineğim vardı yedin
Faiz cahizdir dedin
Enini sonunu bilmedin

Yaralara boğdun Haydar'ı
İtini bağla bari
Söyle Haydar'ın suçun
Yakasını yırttın niçin

Muhtar oldugun için
Kanına da girdin Haydar'ın
İtini bağla bari
Haydar yedi kuşunu

Mahzuni gördü O'nu
Kel Ömer unutma bunu
Hatırında yıktın Haydar'ın
İtini bağla bari

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Avcı sakın vurdum sanma onu
Diri daha diri daha - vallahi
Dert başımdan gider gelir
Diri daha diri daha - vallahi

Yarem derin ellemeyesin
Tabibleri yollamayasın
Sen bizi kör bellemeyesin
Beri bak ha beri bak ha - vallahi

Gözyaşım Ceyhan'a dönmüş
Derin aha derin aha - vallahi
Alır seni sele boğar
Yürüme ha yürüme ha - billahi

Sürdü köyün merasını
Kurmak için binasını
Yola gömdü anasını
Kerim ağa kerim ağa - vallahi

Bir gün kırarlar dişini
Ürüme ha ürüme ha - vallahi
Keserler o kel başını
Yarı şaka yarı maka - billahi

Der Mahzuni tatlı canım
Sen mi yarattın aslanım
Yaklaşma yanıma benim
Geri daha geri daha - vallahi

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Öyle bir sülb-i köpeğe çattırdı felek beni
Hak bilir ki her tüyünde yirmi bin şeytan yatar
Dev halimde kel kirpiye yutturdu felek beni
Burnunda leş kokar itin bıyığı kaytan yatar

Ayrılmaz mebusu milletin bir yudumcuk yal için
Ovuşturur pis elini ar'ında duman yatar
Pezevenklik şiarıdır para için pul için
Avradı yatmasa yere kendisi gene yatar

Böyle edepsiz çığırtkan elinde bir saz gezer
Mızrabında fitne fücur, perdesinde kan yatar
Bu doğarken kefereden ebe etmemiş nazar
Nasıl olmuş bu köpekte suret-i insan yatar

Bir bakarsın el göğsünde şah-ı merdanı anar
Göğsündeki her pamağın altında milcan yatar
Gözlerinin bebeğinde pisliğin mumu yanar
Gönlünde hara yapılmış her çeşit hayvan yatar

Böyle mülehhez şerefsiz bulunmaz her toplumda
Yatağında ortağı var kendisi hep yan yatar
Haysiyet neyine gerek, zikri fikri dumdumda
Ayağı yerden kalkarken namusu kaygan yatar

Derim ki ey Haydar'ı sevenler koymayın bu züppeyi
Onun kılsız kafasında kaç çeşit mervan yatar
Dost meclisi ahır değil sokmayın adam deyi
Her tüyünde lanet kokar, sözünde lanet yatar

Eskaza bir mezarlıktan geçse böyle namussuz
Ağa ölüsüne kadın satmaya plan yapar
Dua biçiminde hesap yapar geçer kaygusuz
Dünyaya geç geldiğine pişman yatar

Ey Mahzuni bu yezidden uzak tut yollarını
Varmak istediğin yolda ol şah-ı merdan yatar
Yeter ki can ile sev mevlanın kullarını
Bir canını onlara ver, uğrunda bin can yatar

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Veysel babam, uyan bak şu halıma
Giydirdiğin hırka çabuk delindi
Senden bir emanet almıştım ama
Kara yüzlü hırsız giydi çalındı

Söndü gözlerimden eski ışıklar
Sırtımda bebeğim yedi beşikler
Birbirine düşer oldu aşıklar
Sazlar teller bölük bölük bölündü

Emek verip diktirdiğim bağlara
Daha koruk iken düştü bir sara
Altun aramaya çıktım dağlara
Salladım küreği tüfek bulundu

Neyleyim gidermiş huylu huyunca
Uzansam toprağa boylu boyunca
Meyhanede imam gördüm deyince
Mahzuni Şerif'im kafir bilindi

Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Ademden mi geldin Nuhtan mı kaldın
Kolum nerden aldın sen bu zinciri
Ben de bir adamdım kahpe dünyada
Kolum nerden aldın sen bu zinciri

Kimler yazdı bu yazıyı yazanı
Gönül arzetmiyor böyle düzeni
Dövülür mü memleketin ozanı
Kolum nerden aldın sen bu zenciri

Körpe yaşta layık oldum ölüme
Gücüm yetmez zalim oğlu zalime
Uyansa Atatürk Ağlar halime
Kolum nerden aldın sen bu zinciri

Ben bir ceylan idim dostluk dağında
Ben bir sümbül idim bizlik bağında
Gavur'un Merihe gitme çağında
Kolum nerden aldın sen bu zinciri

Mahzuni Şerifim başım belada
Benim gözüm yoktur cennet-i alada
Bunun için m'öldük Çanakkale’de
Kolum nerden aldın sen bu zinciri

Mahzuni Şerif

[Eylül]

Deli Gönlüm

Gel üzülme deli gönlüm
Ömür döne döne geçer
Acı tatlı giden günler
Gene gelir gene geçer

Ömür gider dilme dilme
İstersen bil ister bilme
Giden günlere üzülme
Gene gelir gene geçer

Geçip giden yıllar aylar
Yatan deniz, akan çaylar
Gün olur koca saraylar
Ta yerin dibine geçer

Yiğid ölmez bir yaradan
Kaldır gümanı aradan
Sevgi denen sadakadan
Bir verirsen bine geçer

Der Mahzuni gardaş yaran
Hak deyip de Hakk'a varan
Dünyada dost evi kuran
Ahrette içine geçer

Korkulacak şey yok bundan
Kayalar kaçmaz yosundan
Mezarımın baş ucundan
Nice yüz bin sene geçer


Mahzuni Şerif

[karagozlum]

Eylulcum, deli gonlum'u eklemistim canim benim birinci sayfada :)