|CaRP3'Diem|
01-05-06, 18:19
Bir Kalemin Ölümü
Gün demem
Seninle başlamayan bir güne.
Sensiz doğan aya, ay demem.
Sen yoksan;
Sağlığı da, serveti de
Bu şanı da, şöhreti de
İstemem
Bil ki yemin ettim
Sensiz çıkmam huzuruna Tanrının.
Bil ki
Sensiz yaşayamam,
Omuzlarıma yüklediğin bu sensizliği
Daha fazla taşıyamam.
Bir gün
Senden başka ne varsa
Kovacağım içimden
Ve seni unutmayan
Bu muzdarip adamı
Kendi ellerimle boğacağım.
Bu adamın elleri seni sevdi,
Senin için
Kalem tuttu bu adamın elleri.
Ve o kalem
Senin için neler yazdı?
Yıllarca seninle paylaştı
Sevgisini, hasretini.
Şimdi ben
Ellerimde ağlayan
Ve şairliğimin idam hükmünü imzalayan
Bu kalemi kıracağım.
Ve senden
Ve Tanrıdan
Ve bütün insanlardan
Ölmüş bir kalemin
Hesabını soracağım.
Ümit Yaşar Oğuzcan
Gün demem
Seninle başlamayan bir güne.
Sensiz doğan aya, ay demem.
Sen yoksan;
Sağlığı da, serveti de
Bu şanı da, şöhreti de
İstemem
Bil ki yemin ettim
Sensiz çıkmam huzuruna Tanrının.
Bil ki
Sensiz yaşayamam,
Omuzlarıma yüklediğin bu sensizliği
Daha fazla taşıyamam.
Bir gün
Senden başka ne varsa
Kovacağım içimden
Ve seni unutmayan
Bu muzdarip adamı
Kendi ellerimle boğacağım.
Bu adamın elleri seni sevdi,
Senin için
Kalem tuttu bu adamın elleri.
Ve o kalem
Senin için neler yazdı?
Yıllarca seninle paylaştı
Sevgisini, hasretini.
Şimdi ben
Ellerimde ağlayan
Ve şairliğimin idam hükmünü imzalayan
Bu kalemi kıracağım.
Ve senden
Ve Tanrıdan
Ve bütün insanlardan
Ölmüş bir kalemin
Hesabını soracağım.
Ümit Yaşar Oğuzcan