_Mavi_
10-04-06, 16:40
*.evinizde kahvenizi her zaman hazır tutun, sabahları sizi uyandıracak ve ayık tutmaya çalışacak birileri olmadığı için sizi kurtaracak olan malzeme kahvedir.
*.spagetti yaparken paketin üçte birini kullan, bu kadarı tek öğün için yeterlidir. mutlaka yeni soslar öğren. ketçap veya mayonezle spagetti yenmez, sürekli de aynı sos bayar.
*.sıkıldıkça evde kendi kendine dansetmekten çekinme. aç müziği hopla zıpla, deşarj ol. nasıl olsa kimse seni görmeyecek, başka zaman yapamazsın.
*.size normal gelen bazi seyler insanligin gelecegi icin cok onemli kesifler olabilir, bunlari gozardi etmeyin..
mesela ben mutfakta celigi eritebilen bir yasam formu urettigime eminim, yoksa kim delebilir ki celik tenceremi..
*.televizyonun karşısında tekli koltuk olsun böylece uyuyakalmanı engelleyebilir, eğer kanepen varsa mutlaka üstünde bir örtü bulunsun ve ona sarınıp izle zira uyuyakaldığında kimse üstünü örtmeyecektir.
*.hastalanmakta olduğunu anladığın an evi terket, gideceğin bir arkadaş olmasa bile git kaldırıma otur. hasta yalnız olmak acınılası durumların en yapış yapış olanıdır, unutma!
*.minik bir lastik top al, duvarlar üzerine gelmeye başladığında kafalarına kafalarına at.
*."evde sevgili beslemeyin. size yerleşmesine, canı istediğinde gelmesine izin vermeyin. mümkünse akşam erkenden evine gitmek zorunda olan birini bulun, fazla sırnaşmasın. evinizi sevmemesi için, geldiğinde perde taktırın, bulaşıkları yıkatın, ampulleri değiştirtin, sinir olsun".
*.evinde bir paket sarma sigara kağıdı bulundur. sigaranın bittiği o acı anda kül tablasındaki 20 civarı izmaritten 3 adet tam sigara çıkartabilirsin.
*.yastığınla konuşmaya daha kötüsü kavga etmeye başladıysan bir arkadaşına git 1-2 gün kal kendine gel.
*.evi dogal bir botanik bahcesine donusturun. cicekler oyun istemez, cise cikartilmaz, kisirlastirilmalari gerekmez, geceleri boynunuzda burnunuzda yastiginizda uyumazlar, kazaklarinizda tirnak bilemezler. ustune ustluk en olmadik zamanda acarak sizi mutlu ederler.... cicek yetistirin. hem uzerlerinde sigara da sondurebilirsiniz.
*.caniniz degisiklik istedi diye salonun seklini degistirmeye kalkmayin, kipirdattiginiz her esyanin altindan bes karis toz cikar.
*.yalnız olduğunuzun farkına varmak istiyorsanız anathema, the cure, jeff buckley ve türevlerini dinleyin. yalnız olmadığınızı duşunmek istiyorsanız blind guardian, iced earth, megadeth,rammstein gibi konser gruplarını özellikle de bu grupların konser albumlerini dinleyin. gaza gelin coşun, tepinin.kendi kendinize yapabileceğiniz en iyi bir kaç etkinlikten biridir bu.
*.salça, kahve, şeker, vs içine ıslak kaşık sokulmaz, bunu asla unutma.
*.eğer bir evde yalnız yaşayacaksan bilumum arkadaşlar "abi sizde içelim hehe" "baba evin anahtarını bana versene bu akşam hehe" diye sürekli arayacaklardır. sinir krizi geçirmeye gerek yoktur ama alışmak biraz zaman alır.
*.hastalanip yataga düsürsen kendi kendine gurur yapma, anlamsizdir. böyle durumlarda 'ah bi çorba yapanim bile yok, hastayim ama kimselere muhtaç degilim ' psikolojisini abartma, zira bunun kimseye faydasi olmaz. çagir bir arkadasini gelip sana baksin.
*.bir rus atasozu "morning is wiser than the evening" der; ruslarin atalarinin neden ingilizce konustugu ya da bu atasozunu biz turklerin neden dusunemedigi falan ayri konulardir, burada vurgulanmasi gereken yalniz yasama sanati'nda korku dolu dakikalarin sabah olmasidir. aksamlar guzeldir, aksamlar doludur, aksamlar zengindir, yalnizlar aksamlari yalniz degildir. sabahlari bos bir evde uyanmak hayatlarin en zor olanidir.
*.aşağıdaki şiir de iyi tavsiyeler içermektedir.
bavulları hep toplu durmalı insanın...
bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...
tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...
ihanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...
yalnızlığa alışmalı...
çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti.
dayanışma, günümüzün borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık...
bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı.
terörün bile bireyselleştiği çağdayız.
zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil;
zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır...
işte o yüzden alışmalı yalnızlığa...
sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan...
güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı...
hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli...
sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...
romanlardan, yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...
"yalnızlık paylaşılmaz/paylaşılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne...
telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kimse yok! " denmeli,
"belkide hiç olmayacak..." cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...
oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.
haklılığın onuru yaşatır insanı...
susmanın utancı öldürür...
o yüzden en sessiz gecelerde "doğruydu, yaptım" la teselli bulmalı insan.
feryada komşuların yetişmemesine,
soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı...
kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı...
gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye,
kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı...
hep başını alıp gidebilecek kadar cesur,
ama hep kalıp savaşacak kadar gözüpek olabilmeli...
sessizliği, sese dönüştürebilmeli...
ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...
yollarla barışmalı...
yalnızlığa alışmalı...
*.canini sıkmak gibi olmasin; ama hic bir sey sevdiklerinle yasamanin yerini tutmaz. o yuzden "neyim eksik, herseyim var, ama niye yine de 'tam' degilim" diye dusundugun zaman cevabin bu oldugunu hatirlayip fazla kasmaman senin akil sagligin icin yararli olacaktir.
*.spagetti yaparken paketin üçte birini kullan, bu kadarı tek öğün için yeterlidir. mutlaka yeni soslar öğren. ketçap veya mayonezle spagetti yenmez, sürekli de aynı sos bayar.
*.sıkıldıkça evde kendi kendine dansetmekten çekinme. aç müziği hopla zıpla, deşarj ol. nasıl olsa kimse seni görmeyecek, başka zaman yapamazsın.
*.size normal gelen bazi seyler insanligin gelecegi icin cok onemli kesifler olabilir, bunlari gozardi etmeyin..
mesela ben mutfakta celigi eritebilen bir yasam formu urettigime eminim, yoksa kim delebilir ki celik tenceremi..
*.televizyonun karşısında tekli koltuk olsun böylece uyuyakalmanı engelleyebilir, eğer kanepen varsa mutlaka üstünde bir örtü bulunsun ve ona sarınıp izle zira uyuyakaldığında kimse üstünü örtmeyecektir.
*.hastalanmakta olduğunu anladığın an evi terket, gideceğin bir arkadaş olmasa bile git kaldırıma otur. hasta yalnız olmak acınılası durumların en yapış yapış olanıdır, unutma!
*.minik bir lastik top al, duvarlar üzerine gelmeye başladığında kafalarına kafalarına at.
*."evde sevgili beslemeyin. size yerleşmesine, canı istediğinde gelmesine izin vermeyin. mümkünse akşam erkenden evine gitmek zorunda olan birini bulun, fazla sırnaşmasın. evinizi sevmemesi için, geldiğinde perde taktırın, bulaşıkları yıkatın, ampulleri değiştirtin, sinir olsun".
*.evinde bir paket sarma sigara kağıdı bulundur. sigaranın bittiği o acı anda kül tablasındaki 20 civarı izmaritten 3 adet tam sigara çıkartabilirsin.
*.yastığınla konuşmaya daha kötüsü kavga etmeye başladıysan bir arkadaşına git 1-2 gün kal kendine gel.
*.evi dogal bir botanik bahcesine donusturun. cicekler oyun istemez, cise cikartilmaz, kisirlastirilmalari gerekmez, geceleri boynunuzda burnunuzda yastiginizda uyumazlar, kazaklarinizda tirnak bilemezler. ustune ustluk en olmadik zamanda acarak sizi mutlu ederler.... cicek yetistirin. hem uzerlerinde sigara da sondurebilirsiniz.
*.caniniz degisiklik istedi diye salonun seklini degistirmeye kalkmayin, kipirdattiginiz her esyanin altindan bes karis toz cikar.
*.yalnız olduğunuzun farkına varmak istiyorsanız anathema, the cure, jeff buckley ve türevlerini dinleyin. yalnız olmadığınızı duşunmek istiyorsanız blind guardian, iced earth, megadeth,rammstein gibi konser gruplarını özellikle de bu grupların konser albumlerini dinleyin. gaza gelin coşun, tepinin.kendi kendinize yapabileceğiniz en iyi bir kaç etkinlikten biridir bu.
*.salça, kahve, şeker, vs içine ıslak kaşık sokulmaz, bunu asla unutma.
*.eğer bir evde yalnız yaşayacaksan bilumum arkadaşlar "abi sizde içelim hehe" "baba evin anahtarını bana versene bu akşam hehe" diye sürekli arayacaklardır. sinir krizi geçirmeye gerek yoktur ama alışmak biraz zaman alır.
*.hastalanip yataga düsürsen kendi kendine gurur yapma, anlamsizdir. böyle durumlarda 'ah bi çorba yapanim bile yok, hastayim ama kimselere muhtaç degilim ' psikolojisini abartma, zira bunun kimseye faydasi olmaz. çagir bir arkadasini gelip sana baksin.
*.bir rus atasozu "morning is wiser than the evening" der; ruslarin atalarinin neden ingilizce konustugu ya da bu atasozunu biz turklerin neden dusunemedigi falan ayri konulardir, burada vurgulanmasi gereken yalniz yasama sanati'nda korku dolu dakikalarin sabah olmasidir. aksamlar guzeldir, aksamlar doludur, aksamlar zengindir, yalnizlar aksamlari yalniz degildir. sabahlari bos bir evde uyanmak hayatlarin en zor olanidir.
*.aşağıdaki şiir de iyi tavsiyeler içermektedir.
bavulları hep toplu durmalı insanın...
bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...
tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...
ihanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...
yalnızlığa alışmalı...
çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti.
dayanışma, günümüzün borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık...
bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı.
terörün bile bireyselleştiği çağdayız.
zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil;
zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır...
işte o yüzden alışmalı yalnızlığa...
sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan...
güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı...
hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli...
sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...
romanlardan, yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...
"yalnızlık paylaşılmaz/paylaşılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne...
telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kimse yok! " denmeli,
"belkide hiç olmayacak..." cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...
oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.
haklılığın onuru yaşatır insanı...
susmanın utancı öldürür...
o yüzden en sessiz gecelerde "doğruydu, yaptım" la teselli bulmalı insan.
feryada komşuların yetişmemesine,
soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı...
kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı...
gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye,
kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı...
hep başını alıp gidebilecek kadar cesur,
ama hep kalıp savaşacak kadar gözüpek olabilmeli...
sessizliği, sese dönüştürebilmeli...
ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...
yollarla barışmalı...
yalnızlığa alışmalı...
*.canini sıkmak gibi olmasin; ama hic bir sey sevdiklerinle yasamanin yerini tutmaz. o yuzden "neyim eksik, herseyim var, ama niye yine de 'tam' degilim" diye dusundugun zaman cevabin bu oldugunu hatirlayip fazla kasmaman senin akil sagligin icin yararli olacaktir.