gokhandnzl
10-02-06, 02:54
Neydi beni bu denli sikistiran? Kalbimde sizlayan o feci aci neyin tarifesiydi? Böyle seylerin faturasi neden bana kesildi?
Sessiz gecelerin çigliklari hep bende odaklaniyor. Acaba neresi yanlis..? Iste bu soru damarlarimdaki bütün kani soguttu bi an.. Peki neydi bunun sebebi.. Nefsime karsi koyamiyorum ve hep yenik düsüyorum. Magdurum... Bir kalp verilmisti neden bir baskasinin istiyorum ki..
Simdi her seyden vazgeçiyorum. Hiçbir sey elde etmek degil amacim. Peki neden geceler beni kendine çekiyor. Ne istiyor benden. Ya da ben ne istiyorum! Neden yaklasmak istiyorum gecelere.. Çok mu seviyorum karanligi..
Cevap bulamiyorum.. Uykusuzum.. Kapatiyorum gözlerimi. Hiçbir seyi görmek istemiyorum. Yavas yavas sikiyorum kendimi. Ellerimi simsiki bagliyorum gözlerime. Bir isik siziyor aradan. Bir umut, bir yoldu bu diyerek meraklaniyorum.. Acaba nereden geliyordu? Açiyorum gözlerimi.. korkuyorum, yavas yavas bakmaya çalisiyorum. Tam açamiyorum.. yari yari... Ve sonunda açiyorum. Yine sessiz her sey. Yanip sönen bir cisim var sadece. Parliyor.. Bakamiyorum. Yavas yavas kesiliyor. Dikkatlice bakiyorum sonunda.. Yildizlar!
Yildizlar mi uyutmuyor beni! Peki ama neden ben! Geceker neden üstüme düsüyor benim! Yoksa bir seye mi özen gösteriyorum.. Bu yanip sönen cisim de neyin nesi..? Yanip sönüyor, yanip sönüyor. Yanip söndükçe bana dogru yaklasiyor. Yaklastikça yaklasiyor.. Kalp atislarim hzlaniyor. Gittikçe kaçis yollarim imkansizlasiyordu. Neydi bu... Az bir zaman kaldi ki ölecegim saniyorum. Çareler ariyor, sanki git gide yok oluyordum. O an, isik hiziyla bir cisim düsüyor önüme. Korkudan gözlerimi açamiyorum. Var olusumdan haberdar degilim. Her yer bembeyaz. Kimsecikler yok ortalikta. Bir o ve çaresiz ben.. Degismeye basliyor ve baskalasim geçiriyor. Yavas yavas bir yüz, ardindan omuzlar, kollar ve bacaklar! Her seyiyle bir insan olmustu simdi! Korkuyorum, nasil buralara geldim, her sey nasil gelisti.. Sicak yatagimda güzel bir uykuydu istedigim. Böylesine kaos degildi.
Bir ses beliriyor aniden. Kaçmak istiyorum fakat o ses.. O ses bana engel oluyor. Cesaretimi toplayarak derin bir nefes aliyorum. Ve korkusuzca arkami dönüyorum. Hayretler içinde kaliyorum. O sesin sahibi.. Sabirsiz adimlar atiyorum. Yaklastikça içim daha kipir kipir oluyor. Ve iste tam önümde duruyor. Elimi omuzlarina koyuyorum ve yüzünü bana dogru çeviriyorum. O an her sey kayboluyor. Ellerim bos kaliyor.. Saatlerce bekliyorum.. Ama nafile...
Alevler içinde yaniyor yüzüm. Ve terden sirilsiklam olmus her yerim. Gözlerimi açiyorum. Saskinlikla etrafa bakiyorum. Hayal kirikligina ugruyorum yine. Her sey rüyaymis.. Yine uzaksin bana, yine imkansiz.. Sadece kiziyorum.. Bana seni animsatan her seye kiziyorum..
Sessiz gecelerin çigliklari hep bende odaklaniyor. Acaba neresi yanlis..? Iste bu soru damarlarimdaki bütün kani soguttu bi an.. Peki neydi bunun sebebi.. Nefsime karsi koyamiyorum ve hep yenik düsüyorum. Magdurum... Bir kalp verilmisti neden bir baskasinin istiyorum ki..
Simdi her seyden vazgeçiyorum. Hiçbir sey elde etmek degil amacim. Peki neden geceler beni kendine çekiyor. Ne istiyor benden. Ya da ben ne istiyorum! Neden yaklasmak istiyorum gecelere.. Çok mu seviyorum karanligi..
Cevap bulamiyorum.. Uykusuzum.. Kapatiyorum gözlerimi. Hiçbir seyi görmek istemiyorum. Yavas yavas sikiyorum kendimi. Ellerimi simsiki bagliyorum gözlerime. Bir isik siziyor aradan. Bir umut, bir yoldu bu diyerek meraklaniyorum.. Acaba nereden geliyordu? Açiyorum gözlerimi.. korkuyorum, yavas yavas bakmaya çalisiyorum. Tam açamiyorum.. yari yari... Ve sonunda açiyorum. Yine sessiz her sey. Yanip sönen bir cisim var sadece. Parliyor.. Bakamiyorum. Yavas yavas kesiliyor. Dikkatlice bakiyorum sonunda.. Yildizlar!
Yildizlar mi uyutmuyor beni! Peki ama neden ben! Geceker neden üstüme düsüyor benim! Yoksa bir seye mi özen gösteriyorum.. Bu yanip sönen cisim de neyin nesi..? Yanip sönüyor, yanip sönüyor. Yanip söndükçe bana dogru yaklasiyor. Yaklastikça yaklasiyor.. Kalp atislarim hzlaniyor. Gittikçe kaçis yollarim imkansizlasiyordu. Neydi bu... Az bir zaman kaldi ki ölecegim saniyorum. Çareler ariyor, sanki git gide yok oluyordum. O an, isik hiziyla bir cisim düsüyor önüme. Korkudan gözlerimi açamiyorum. Var olusumdan haberdar degilim. Her yer bembeyaz. Kimsecikler yok ortalikta. Bir o ve çaresiz ben.. Degismeye basliyor ve baskalasim geçiriyor. Yavas yavas bir yüz, ardindan omuzlar, kollar ve bacaklar! Her seyiyle bir insan olmustu simdi! Korkuyorum, nasil buralara geldim, her sey nasil gelisti.. Sicak yatagimda güzel bir uykuydu istedigim. Böylesine kaos degildi.
Bir ses beliriyor aniden. Kaçmak istiyorum fakat o ses.. O ses bana engel oluyor. Cesaretimi toplayarak derin bir nefes aliyorum. Ve korkusuzca arkami dönüyorum. Hayretler içinde kaliyorum. O sesin sahibi.. Sabirsiz adimlar atiyorum. Yaklastikça içim daha kipir kipir oluyor. Ve iste tam önümde duruyor. Elimi omuzlarina koyuyorum ve yüzünü bana dogru çeviriyorum. O an her sey kayboluyor. Ellerim bos kaliyor.. Saatlerce bekliyorum.. Ama nafile...
Alevler içinde yaniyor yüzüm. Ve terden sirilsiklam olmus her yerim. Gözlerimi açiyorum. Saskinlikla etrafa bakiyorum. Hayal kirikligina ugruyorum yine. Her sey rüyaymis.. Yine uzaksin bana, yine imkansiz.. Sadece kiziyorum.. Bana seni animsatan her seye kiziyorum..