xmavix
30-09-05, 19:29
Tıp programının amacı, insanların sağlığını koruma ve geliştirme, hastalık ve sakatlıklarını iyileştirme alanında çalışacak sağlık personelini (hekimleri) yetiştirmek ve bu alanda araştırmalar yapmaktır.
Tıp fakültesinde okumak ve doktor olmak isteyen kimselerin çok üstün bir akademik yeteneğe, kuvvetli bir dikkat ve belleğe; operatör olmak isteyenlerin ayrıca el-parmak becerisine sahip olmaları gerekir. Tıp eğitimi uzun ve yorucu bir eğitimdir. Bunun için kişinin bilime, özellikle biyoloji, fizik, kimya, anatomi ve fizyolojiye içten ilgi duyması, sabırlı ve azimli olması, meslektaşları ve hastaları ile iyi iletişim kurabilmesi için hoşgörülü, insan sevgisi ve insanlara yardım isteği güçlü bir kimse olması gerekir.
Tıp eğitimi uzun ve masraflı bir eğitimdir. Kişinin bu hususu göz önünde tutması gereklidir.
Tıp fakültelerinde aşağıdaki diplomalar verilir.
Temel Tıp Bilimleri Önlisans Diploması: Temel Tıp bilimleri Önlisans kademesini başarı ile tamamlayanlara üniversiteden ayrıldıkları takdirde “Temel Tıp Bilimleri Önlisans Diploması” verilir.
Temel tıp Bilimleri Lisans Diploması: Temel Tıp Bilimleri Önlisans ve Temel Tıp bilimleri lisans eğitimini başarı ile tamamlayanlara “Temel Tıp Bilimleri Lisans Diploması” verilir.
Klinik Bilimleri Yüksek lisans diploması: Klinik Bilimleri Yüksek lisans kademesini başarı ile tamamlayanlara “Klinik Bilimleri Yüksek lisans diploması” verilir.
Tıp Doktorluğu Diploması: Tıp doktorluğu için öngörülen temel Tıp bilimleri Önlisans, Klinik Bilimleri yüksek Lisans ve onları takip eden Aile hekimliği kademelerini başarı ile tamamlayanlara “Tıp Doktorluğu Diploması” verilir.
Tıp eğitimini bitiren bir kimsenin hekimlik yapabilmesi için tabipler Odasına kaydını yaptırması zorunludur. Tabipler Odası yasası gereğince her 100 hekimin bulunduğu yerde bir tabipler odası açılır. Oda, hekimlerin çalışmalarını meslek yasasına uygunluğu yönünden denetler, onların haklarını korur.
Doktorun çalışma koşulları genellikle ağırdır. Resmi bir sağlık kuruluşuna bağlı hekimlerin gündüz çalışmalarına ek olarak gece ve hafta sonu nöbetleri vardır. Ülkemizde hekim sayısı az olduğundan bir hekime düşen hasta sayısı da çok fazla olmaktadır. Muayenehanesi de olan hekimler günün her saatinde dolu demektir. Geceleri hastaya çağrılan doktor, mesleki sorumluluğu gereği gitmek zorundadır.
Tıp Doktorluğu Diploması alan bir kimse “Pratisyen Doktor” ünvanını taşır. Tıp doktoru olan kimse, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi tarafından yapılan “Tıpta Uzmanlık Eğitimi Giriş Sınavı’nda” başarılı olduğu takdirde, aşağıda belirtilen alanlardan birinde uzmanlaşabilir.
I. Koruyucu Hekimlik Uzmanlık Dalları:
Halk sağlığı
Epidemioloji
İşçi Sağlığı ve Güvenliği
Okul Hekimliği
Askeri Sağlık Hizmetleri hekimliği
Spor hekimliği
Hava ve Uzay hekimliği
Deniz Hekimliği
Hijyen ve Koruyucu Hekimlik
Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji
Aile Hekimliği
İyileştirici Hekimlik (Klinik) Uzmanlık Alanları:
İç Hastalıkları, 2. Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz, 3. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, 4. Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, 5. Ruh Sağlığı ve Hastalıkları, 6. Deri ve Zührevi Hastalıklar, 7. Nöroloji (Sinir Sistemi Hastalıklar), 8. Genel Cerrahi, 9. Çocuk Cerrahisi, 10. Ortopedi ve Travmatoloji (İskelet Sistemi Hastalıkları), , 11. Anesteziyoloji ve Reanimasyon, 12. Kadın Hastalıkları ve Doğum, 13. Kulak-Burun-Boğaz Hastalıkları, 14. Göz Hastalıkları, 15. Üroloji (Boşaltım Sistemi Hastalıkları), 16. Fizik tedavi ve Rehabilitasyon, 17. Hidroklimatoloji, 18. Radyoloji, 19. Göğüs Cerrahisi, 20. Kalp ve Damar Cerrahisi, 21. Beyin ve Sinir Cerrahisi, 22. Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi vb.
Laboratuar Uzmanlık Alanları:
Biyokimya ve Klinik Biyokimya, 2. Patolojik Anatomi, 3. Tıbbi Farmakoloji, 4. Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji.
Akademik Uzmanlık Dalları:
Adli Tıp, 2. Anatomi, 3. Fizyoloji, 4. Fizyopatoloji, 5. Tıbbi Histoloji ve Embriyoloji, 6. Tıp Tarihi ve Deontoloji, 7. Tıbbi Genetik, 8. Nükleer Tıp.
İster uzman ister pratisyen olsun, bir doktorun en önemli görevi toplumu ve kişileri her türlü hastalıktan korumak, bütün çabalara karşın sağlığı bozulan kimseleri tedavi etmektir.
Ülkemizin sağlık personeline, özellikle hekime ihtiyacı gittikçe artmaktadır. Hekim ve sağlık personeli sayısının yetersiz olması ve yurt düzeyinde dengesiz dağılımı yüzünden sağlık hizmetlerinde istenen gelişme sağlanamamaktadır. Ülkemizde her alanda yetişmiş hekime, özellikle pratisyen hekime büyük ihtiyaç vardır. Hekimlerin %70 ‘i uzman hekim olup ülkenin gelişmiş bölgelerinde toplandıkları göz önüne alınırsa az gelişmiş bölgelerde hekime olan gereksinme daha iyi anlaşılabilir.
Tıp fakültesinde okumak ve doktor olmak isteyen kimselerin çok üstün bir akademik yeteneğe, kuvvetli bir dikkat ve belleğe; operatör olmak isteyenlerin ayrıca el-parmak becerisine sahip olmaları gerekir. Tıp eğitimi uzun ve yorucu bir eğitimdir. Bunun için kişinin bilime, özellikle biyoloji, fizik, kimya, anatomi ve fizyolojiye içten ilgi duyması, sabırlı ve azimli olması, meslektaşları ve hastaları ile iyi iletişim kurabilmesi için hoşgörülü, insan sevgisi ve insanlara yardım isteği güçlü bir kimse olması gerekir.
Tıp eğitimi uzun ve masraflı bir eğitimdir. Kişinin bu hususu göz önünde tutması gereklidir.
Tıp fakültelerinde aşağıdaki diplomalar verilir.
Temel Tıp Bilimleri Önlisans Diploması: Temel Tıp bilimleri Önlisans kademesini başarı ile tamamlayanlara üniversiteden ayrıldıkları takdirde “Temel Tıp Bilimleri Önlisans Diploması” verilir.
Temel tıp Bilimleri Lisans Diploması: Temel Tıp Bilimleri Önlisans ve Temel Tıp bilimleri lisans eğitimini başarı ile tamamlayanlara “Temel Tıp Bilimleri Lisans Diploması” verilir.
Klinik Bilimleri Yüksek lisans diploması: Klinik Bilimleri Yüksek lisans kademesini başarı ile tamamlayanlara “Klinik Bilimleri Yüksek lisans diploması” verilir.
Tıp Doktorluğu Diploması: Tıp doktorluğu için öngörülen temel Tıp bilimleri Önlisans, Klinik Bilimleri yüksek Lisans ve onları takip eden Aile hekimliği kademelerini başarı ile tamamlayanlara “Tıp Doktorluğu Diploması” verilir.
Tıp eğitimini bitiren bir kimsenin hekimlik yapabilmesi için tabipler Odasına kaydını yaptırması zorunludur. Tabipler Odası yasası gereğince her 100 hekimin bulunduğu yerde bir tabipler odası açılır. Oda, hekimlerin çalışmalarını meslek yasasına uygunluğu yönünden denetler, onların haklarını korur.
Doktorun çalışma koşulları genellikle ağırdır. Resmi bir sağlık kuruluşuna bağlı hekimlerin gündüz çalışmalarına ek olarak gece ve hafta sonu nöbetleri vardır. Ülkemizde hekim sayısı az olduğundan bir hekime düşen hasta sayısı da çok fazla olmaktadır. Muayenehanesi de olan hekimler günün her saatinde dolu demektir. Geceleri hastaya çağrılan doktor, mesleki sorumluluğu gereği gitmek zorundadır.
Tıp Doktorluğu Diploması alan bir kimse “Pratisyen Doktor” ünvanını taşır. Tıp doktoru olan kimse, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi tarafından yapılan “Tıpta Uzmanlık Eğitimi Giriş Sınavı’nda” başarılı olduğu takdirde, aşağıda belirtilen alanlardan birinde uzmanlaşabilir.
I. Koruyucu Hekimlik Uzmanlık Dalları:
Halk sağlığı
Epidemioloji
İşçi Sağlığı ve Güvenliği
Okul Hekimliği
Askeri Sağlık Hizmetleri hekimliği
Spor hekimliği
Hava ve Uzay hekimliği
Deniz Hekimliği
Hijyen ve Koruyucu Hekimlik
Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji
Aile Hekimliği
İyileştirici Hekimlik (Klinik) Uzmanlık Alanları:
İç Hastalıkları, 2. Göğüs Hastalıkları ve Tüberküloz, 3. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, 4. Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, 5. Ruh Sağlığı ve Hastalıkları, 6. Deri ve Zührevi Hastalıklar, 7. Nöroloji (Sinir Sistemi Hastalıklar), 8. Genel Cerrahi, 9. Çocuk Cerrahisi, 10. Ortopedi ve Travmatoloji (İskelet Sistemi Hastalıkları), , 11. Anesteziyoloji ve Reanimasyon, 12. Kadın Hastalıkları ve Doğum, 13. Kulak-Burun-Boğaz Hastalıkları, 14. Göz Hastalıkları, 15. Üroloji (Boşaltım Sistemi Hastalıkları), 16. Fizik tedavi ve Rehabilitasyon, 17. Hidroklimatoloji, 18. Radyoloji, 19. Göğüs Cerrahisi, 20. Kalp ve Damar Cerrahisi, 21. Beyin ve Sinir Cerrahisi, 22. Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi vb.
Laboratuar Uzmanlık Alanları:
Biyokimya ve Klinik Biyokimya, 2. Patolojik Anatomi, 3. Tıbbi Farmakoloji, 4. Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji.
Akademik Uzmanlık Dalları:
Adli Tıp, 2. Anatomi, 3. Fizyoloji, 4. Fizyopatoloji, 5. Tıbbi Histoloji ve Embriyoloji, 6. Tıp Tarihi ve Deontoloji, 7. Tıbbi Genetik, 8. Nükleer Tıp.
İster uzman ister pratisyen olsun, bir doktorun en önemli görevi toplumu ve kişileri her türlü hastalıktan korumak, bütün çabalara karşın sağlığı bozulan kimseleri tedavi etmektir.
Ülkemizin sağlık personeline, özellikle hekime ihtiyacı gittikçe artmaktadır. Hekim ve sağlık personeli sayısının yetersiz olması ve yurt düzeyinde dengesiz dağılımı yüzünden sağlık hizmetlerinde istenen gelişme sağlanamamaktadır. Ülkemizde her alanda yetişmiş hekime, özellikle pratisyen hekime büyük ihtiyaç vardır. Hekimlerin %70 ‘i uzman hekim olup ülkenin gelişmiş bölgelerinde toplandıkları göz önüne alınırsa az gelişmiş bölgelerde hekime olan gereksinme daha iyi anlaşılabilir.